Berichten weergeven met het label zweden. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label zweden. Alle berichten weergeven

maandag 3 juli 2017

Turist

Even een gewetensvraagje. Wat zou jij doen als je met je gezin zit te eten en er een lawine op je afkomt? In de cynische komedie Turist zet die dreigende ramp de stereotiepe man-vrouwverhouding op zijn kop. De ondertitel is niet voor niets: snow therapy. Een bizarre film, die voor mij opvalt door de bijna kleurloze kleuren, de stilte tussen de grijze bergen en de personages, maar vooral door het fantastische gebruik van Vivaldi's zinderende Zomer bij het wisselen van de dagen.

vrijdag 25 maart 2016

Kristoffer Bolander - I Forgive Nothing

Nu we ons door de vorige blogpost toch in Scandinavië bevinden kom ik gelijk maar met muziek uit het hoge noorden. De plaat 'I Forgive Nothing' van Kristoffer Bolander is een mooi voorbeeld van de zogenoemde 'Scandicana'. Rootsmuziek uit Zweden in dit geval.
En er is toch iets aparts met 'Scandicana'... Of het komt door mijn frequente bezoek aan het noorden weet ik niet, maar ik zie bij het beluisteren vaak gelijk de eindeloze bossen voor me, de verborgen meertjes en de schemer van middernacht in de zomer. Soms desolaat, maar wellicht juist daardoor zo pakkend.

vrijdag 29 januari 2016

Mats Olsson - Op Straffe Des Doods

Een Scandinavische thriller met zo'n cover: dat móet wel een boek voor mij zijn. Reden om op dit blog iets te doen wat niet gebruikelijk is... Namelijk een boek bespreken dat ik nog niet gelezen heb. Ik neem jullie dus graag mee in mijn nieuwsgierigheid naar 'Op Straffe Des Doods' van Mats Olsson (en vertel in een later stadium natuurlijk graag of het verhaal zelf mijn hooggespannen verwachtingen heeft waargemaakt).
Maar laat ik er duidelijk over zijn: knappe uitgever die dit qua visuele aantrekkelijkheid kan overtreffen!
Maar daarover zijn de meningen nogal verdeeld geloof ik...

vrijdag 14 juni 2013

Håkan Östlundh - De Indringer

"Zeker weer een Scandinavische thriller?", zo luidde het commentaar van een van mijn zeer gewaardeerde mede-bloggers. En jawel. Het is er inderdaad wéér eentje. 'De Indringer' van de Zweedse auteur Håkan Östlundh heb ik onlangs in een behoorlijk rap tempo uitgelezen: de spanning in het boek is al snel voelbaar en  houdt je vast. En laat dat nou net datgene zijn wat er voor zorgt dat je door wilt blijven lezen. En mensen die mij kennen, weten ook dat ik mij als regelmatig Zweden-bezoeker een beetje 'thuis voel' in deze thrillers. Dat heeft (gelukkig) meer te maken met het land, de plaatsen en de natuur, dan met de gebeurtenissen die beschreven worden...
"De uitgelaten vakantiestemming is op slag voorbij als Henrik, Malin en hun twee jonge kinderen bij thuiskomst op Fårö de gezinsfoto terugvinden met gaten op de plek van hun ogen. De onrust groeit door de anonieme dreigbrieven die volgen en ontaardt zelfs in regelrechte paniek als hun dochtertje op haar eerste schooldag na de vakantie tijdens de lunchpauze wordt ontvoerd. En dat blijkt nog maar het begin … Inspecteur Fredrik Broman en zijn collega`s van de recherche in Visby nemen de zaak zeer serieus, maar hebben aanvankelijk geen enkel aanknopingspunt. Speelt een oude familievete op het kleine eiland een rol? Of is de dreiging eerder afkomstig van het Zweedse vasteland? En waarom is Henrik, een internationaal bekend fotograaf, eigenlijk vanuit Stockholm teruggekeerd naar zijn geboortedorp? Vaststaat dat het gezin ernstig wordt bedreigd. Terwijl de herfst over Fårö valt en het steeds vroeger donker wordt, is er iemand die het gezin voortdurend in de gaten houdt en geduldig zijn tijd afwacht - wacht op het juiste moment om een rekening te vereffenen."
Laat ik eerlijk zijn: het is geen topper zoals Mankell of de Noorse schrijver Jo Nesbø, maar het boek leest als een trein. Het plot had wellicht nog net even iets spannender gekund, maar dat mag iedereen uiteraard zelf uitvinden. Ik vind Östlundh het lezen meer dan waard!

Bekijk hieronder de Zweedse trailer over het nieuwste boek (dat nog niet in Nederland is verschenen):


Reserveer in onze catalogus

vrijdag 10 mei 2013

Lars Kepler - Slaap

De nieuwe Kepler is uit. En het is weer net zo spannend als in de voorgaande delen. We hebben er op dit blog natuurlijk al vaker aandacht aan besteed (hier en hier), dus waarom dan toch weer opnieuw bij een nieuw deel?
Simpel. Dit zijn boeken die je zo direct bij de strot grijpen dat je niet anders kunt dan verder lezen. 'Slaap' is de vierde thriller met Joona Linna in de hoofdrol, van het Zweedse schrijversechtpaar Ahndoril.
"Joona Linna wordt in Slaap geconfronteerd met zijn oudste vijand, de seriemoordenaar Jurek Walter. De man voor wie Linna alles wat hij liefhad moest achterlaten. Walter slijt zijn dagen in een psychiatrische inrichting, waar hij al jaren in volledig isolement leeft. Maar als op een koude winteravond een van zijn laatste slachtoffers levend wordt gevonden, verandert de situatie volledig. Waar heeft deze doodgewaande jonge man de afgelopen dertien jaar doorgebracht? 
De onverwachte getuigenis van de man zorgt ervoor dat de zaak opnieuw geopend wordt. De tijd dringt, levens kunnen worden gered. Maar iemand moet het vertrouwen van de seriemoordenaar zien te winnen."(Crimezone)
Opnieuw valt op dat er geschreven wordt in de tegenwoordige tijd: het voelt alsof je er als lezer echt bij bent, het samen meemaakt. De schrijvers zijn op de helft van het aantal voorgenomen boeken over Linna. Er komt dus nog genoeg om ons thrillerliefhebbers blij mee te maken...

Reserveer in onze catalogus

zaterdag 1 september 2012

Bergmankronieken - Hjorth Rosenfeld


Wachtend bij de kassa van de plaatselijke boekhandel Broekhuis las ik op de achterflap van een boek dat op de balie lag: “Stieg Larsson creëerde Mikael Blomkvist, Henning Mankell maakte Kurt Wallander onsterfelijk. Maak nu kennis met Sebastian Bergman.” Tsja, zo'n boek vraagt toch gewoon om meegenomen te worden??!


Wat verborgen is is het debuut van het Zweedse schrijversduo Hjorth Rosenfeld gevormd door Michael Hjorth en Hans Rosenfeld, met in de hoofdrol de onsympathieke psycholoog en profielschetser Sebastian Bergman.

Van de achterflap
Het lichaam van de zestienjarige Roger wordt gevonden in een moerassig gebied. Hij lijkt omgebracht met messteken, maar nader onderzoek toont aan dat de kogel die hem doodde is weggesneden. Het spoor leidt naar de elitaire Palmöv-school, een school die eigenlijk veel te duur is voor de jongen.
Een oude vriend vraagt psycholoog Sebastian Bergman om hulp bij het onderzoek, maar Bergman heeft zelf al genoeg zorgen. Hij moet de erfenis van zin moeder afwikkelen en stuit daarbij op brieven die hij nooit had mogen lezen.


Het was weer ouderwets genieten. Vooral vanwege Sebastian Bergman, een gouden vondst om hem als hoofdpersoon te hebben. Hij is psycholoog en profiler en nogal met zichzelf ingenomen. Grof en gemeen in de omgang met mensen, soms heel grappig en af en toe ook kwetsbaar. Maar hij is geweldig goed in zijn werk. Wat een schitterende man! Gelukkig kon ik zo door met het tweede deel, De discipel



Van de achterflap
Vijftien jaar nadat seriemoordenaar Edward Hinde door toedoen van psycholoog Sebastian Bergman achter de tralies belandde, worden in de omgeving van Stockholm de lichamen van enkele vrouwen gevonden. Ze zijn vermoord op een gewelddadige wijze, die tot in detail overeenkomt met de werkwijze van Hinde, maar hij zit nog steeds in de gevangenis.
Sebastian Bergman grijpt de gelegenheid om bij het onderzoek te worden betrokken met beide handen aan. Zijn kennis van de oude zaak is voor het politieteam meer dan bruikbaar, en het onderzoek biedt hem bovendien de mogelijkheid om bij zijn dochter in de buurt te zijn. Al snel blijken de moorden inderdaad met elkaar te maken te hebben – en met Bergman zelf, op een manier die hij zich nooit had kunnen voorstellen.


En weer was het genieten. Beide boeken lezen als een trein. Bij het tweede deel is de laatste zin een ware cliffhanger. Net als je denkt dat alles goed afloopt, weet je pas na het lezen van de allerlaatste zin dat dit dus niet het geval is. Op naar deel drie! Hopelijk schrijven de Hjorth en Rosenfeld snel…. Maar Bergman is het wachten waard. 

Reserveer Wat verborgen is in onze catalogus
Reserveer De discipel in onze catalogus

vrijdag 26 augustus 2011

Hjorth Rosenfeldt - Wat Verborgen Is

'Stieg Larsson creëerde Mikael Blomqvist, Henning Mankell maakte Wallander onsterfelijk. Maak nu kennis met Sebastian Bergman.'

Dat klinkt veelbelovend. En ik kan niet anders zeggen dan dat het de spijker op zijn kop is. De Scandinavische misdaadliteratuur blijft ongekend populair, en hoe meer er verschijnt, hoe meer ik geneigd ben om het koren van het kaf te scheiden.
Gelukkig verschijnt er dus af en toe een nieuw noords juweeltje, en 'Wat Verborgen Is' van Hjorth Rosenfeldt is er één van.
Het gaat hier om een schrijversduo: Hans Rosenfeldt is acteur, toneelschrijver en presentator; Michael Hjorth is mede-eigenaar van een Zweedse productiemaatschappij voor televisie, film en theater. Samen leveren ze het eerste deel af van wat nu al 'De Bergmankronieken' wordt genoemd.
Het lichaam van de zestienjarige Roger wordt gevonden in een moerassig gebied. Hij lijkt omgebracht met messteken, maar nader onderzoek toont aan dat de kogel die hem doodde is weggesneden. Het spoor leidt naar het elitaire Palmlöv College, een school die eigenlijk veel te duur was voor de jongen. Een oude vriend vraagt psycholoog Sebastian Bergman om hulp bij het onderzoek, maar Bergman heeft zelf al genoeg zorgen. Hij moet de erfenis van zijn moeder afwikkelen en stuit daarbij op brieven die hij nooit had mogen lezen.
Sebastian Bergman doet mij denken aan Dr. House (daar is 'ie weer): met eenzelfde lompheid, sarcasme en intelligentie worstelt hij zich door het dagelijks leven. Ook de andere karakters in het boek zijn fraai en herkenbaar beschreven. Je ziet ze voor je, aan het eind van het boek meen je ze zelfs te kennen.
Het is de combinatie van geloofwaardige hoofdpersonen, mooie sfeerbeschrijvingen en de aanhoudende spanning die er voor zorgen dat je dit boek niet aan de kant legt.

Het enige minpuntje: wie is er verantwoordelijk voor de cover van de Nederlandse uitgave? Mensen die op basis daarvan het boek uit de schappen halen, raken wellicht een beetje vertwijfeld. De foto kan ik niet rijmen met het verhaal; het verbeeldt in ieder geval niet een scene. Vreemd!

Verplicht leesvoer voor iedereen die van dit genre houdt!
Helaas moeten we nog tot 2012 wachten tot het tweede deel in de serie verschijnt. Ik ben nu al blij dat het niet bij voorbaat slechts een trilogie betreft. Meer, meer, meer!

Reserveer in onze catalogus

donderdag 30 september 2010

Sneeuwstorm en amandelgeur - Camilla Läckberg

Nog nooit een Scandinavische detective gelezen? Dan is 'Sneeuwstorm en Amandelgeur' leuk om  mee te beginnen, het is klein van formaat en handig om mee te nemen. Ben je al fan van Camilla Läckberg, dan is dit boekje zeker de moeite waard, om eens lekker tussendoor te lezen.
Camilla Läckberg is een van mijn favoriete Scandinavische auteurs en ook dit boek heeft mij weer gegrepen van begin tot het eind. Als je eenmaal begint wil je het boek in 1 keer uitlezen.
Politieman Martin Molin gaat met zijn vriendin Lisette naar een eiland vlak bij Fjällbacka, om daar een weekend  voor kerst door te brengen met Lisette en haar familie. Eigenlijk heeft Martin hier helemaal geen zin in, omdat hij zijn relatie met Lisette niet meer zo ziet zitten. Als laatste van alle gasten komt Martin op het eiland aan en wordt voorgesteld aan de familieleden. Eenmaal in de eetzaal spreekt de schatrijke opa Ruben (hoofd van de familie) tot iedereen en verteld dat hij zijn testament heeft aangepast.  Het is schokkend nieuws voor de familie...
Waar Martin Molin in de andere boeken van Läckberg een bijrol heeft, mag hij in dit verhaal de hoofdrol spelen.  Misschien niet het beste boek van deze Zweedse schrijfster, maar een retourtje Apeldoorn is genoeg om het te lezen en het smaakt naar meer...

Ankie 


Reserveer in onze catalogus

zondag 13 juni 2010

Smilla's gevoel voor sneeuw - Peter Hoeg

In de trein is het heerlijk lezen. Aangezien ik de afgelopen weken nogal wat uren heb doorgebracht in de trein, reizend tussen Praag, Boedapest, Krakau en Berlijn kon ik mijn leeshart weer eens ophalen. Aan een (inmiddels) klassieker én Deens/Groenlands boek (want de literaire spanning komt deze maand uit het hoge noorden) Smilla's gevoel voor sneeuw van Peter H⊘eg. Dacht ik....

Van de achterflap:
"Smilla Qaavigaaq Jaspersen, zevenendertig, de eigenzinnige dochter van een Eskimose zeehondenvangster en een rijke Deense arts, bijt zich vast in de zaak van de dood van het jongetje Esajas en raakt verwikkeld in een web van intriges. De uiteindelijke ontknoping in het poolijs is weergaloos. Een adembenemende thriller, een messcherpe roman, en een meesterlijk portret van een vrouw in haar gevecht met een geheim, in 1997 verfilmd door Bille August met in de hoofdrollen Julia Ormond en Vanessa Redgrave."

Het boek lijkt geschreven in de geest van Smilla, chaotisch dus. De ene keer zit je in het heden, even later in een korte flitsende terugblik en op sommige momenten was ik zelfs de draad even kwijt. Toch bleef ik doorlezen omdat ik wel nieuwsgierig was naar wat er echt aan de hand zou zijn. Echter halverwege het boek dwaalde mijn blik steeds vaker af naar het voorbijschietende landschap. Ik heb het uitgelezen, het bleef nog net spannend genoeg. En meer boeken pasten helaas niet in mijn koffertje. Voor de volgende vakantie toch maar een e-reader aanschaffen, dan heb ik mooi mijn eigen bibliotheekje bij mij!

En dan het einde… als er iets is waar ik een hekel aan heb, zijn het open eindes. Ik was “not amused” toen het verhaal midden in de beslissende scène eindigde met: "Vertel ons hoe het afloopt, zullen ze tegen me zeggen. Zodat we het begrijpen en er een eind aan kunnen maken. Ze vergissen zich. Alleen aan wat je niet begrijpt, kun je een eind maken. We laten het onbeslist."
Maar wie weet val jij wel voor haar type en heb je geen hekel aan open eindes, en lees jij het boek wel ademloos uit.

Het boek heeft overigens in de twee jaar na zijn verschijning de status van internationale bestseller gekregen en is in 1997 al verfilmd.




Reserveer in onze catalogus

zaterdag 29 mei 2010

Schemeruur - Johan Theorin

Juni is de Maand van het spannende boek waarin de Scandinavische misdaadroman centraal staat onder het motto Mørd en Dødslag. Uit het hoge noorden kwamen de laatste jaren vele, succesvolle kwaliteitsthrillers van bijv. Henning Mankell, Karin Fossum, Sjöwall & Wahlöö, Jo Nesbo en natuurlijk Stieg Larsson.

Mijn aanrader...Schemeruur van Johan Theorin !

Op een mistige dag in de nazomer van 1972 verlaat de zesjarige Jens Davidsson het huis van zijn grootouders. Hij klom over de tuinmuur van het vakantiehuisje van zijn grootouders, verdwaalde in de mist en werd nooit teruggevonden. Zijn moeder Julia zinkt weg in een diepe depressie. De onzekerheid over het lot van haar zoon maakt haar eenzaam, depressief en afhankelijk van alcohol. Twintig jaar later wordt ze gebeld door haar vader Gerlof. Hij woont nog steeds op Öland, het eiland waar zijn kleinzoon verdween. Hij heeft een pakje gekregen met daarin de sandaal die Jens droeg bij zijn verdwijning. Julia reist af naar het eiland – Öland - waar haar zoon is verdwenen. om samen met hem en een paar oude vrienden de zaak uit te pluizen.


Het verhaal begint mooi én dreigend. Met beeldend taakgebruik en heldere dialogen. Hij weet de sfeer van een eiland prachtig te beschrijven. Schemeruur bestaat uit twee verhaallijnen. Allereerst het verhaal van Julia (en haar grootvader Gerlof) die vergeefs hoopt op een wonder rondom haar verdwenen zoon. Daarnaast het verhaal hoe de gewelddadige Nils Kant uiteindelijk het pad kruist van Jens. Beide verhaallijnen wisselen elkaar af, aan het eind grijpt alles mooi in elkaar.
Johan Theorin schrijft vier misdaadromans over het Zweedse eiland Öland onder de noemer “De vier seizoenen van Öland”. Ik heb dus nog 3 delen in het vooruitzicht. Nachtstorm ligt nu in mijn vakantiekoffer. Hopelijk verschijnen de volgende twee delen ook snel, hoe sneller hoe liever!


Nog meer Scandinavische literatuur vind je op deze site.

Reserveer Schemeruur in onze catalogus
Reserveer Nachtstorm in onze catalogus 

vrijdag 18 december 2009

Leer Zweeds!

Het is weer zover: ik ben afgereisd naar het hoge noorden en breng daar de kerstdagen door. Gisteren last van sneeuw in Nederland? Vergeleken met hier is dat toch wel een beetje schreeuwen om aandacht... Dt is nog eens winter, aankomen met min 25 graden (geen grapje). Nou zorgen ze er in Zweden voor dat alle openbare ruimtes (inclusief het vliegtuig) zo enorm verwarmd worden dat min 25 heel aantrekkelijk klinkt. Ik kom al een tijdje met enige regelmaat in Zweden, maar spreek de taal nog steeds onvoldoende. Daar moest maar eens iets aan gebeuren. Gelukkig kwam ik Lär dig svenska! tegen. Een eenvoudige taalcursus zodat je in ieder geval vis kunt bestellen in een restaurant (want gehaktballetjes bij de ikea kan iedereen wel) Zeer geschikt voor eenvoudige zinnetjes tijdens een vakantie; minder geschikt voor mensen die iets verder willen (bv. meer over grammatica en vervoegingen en dergelijke).
Ik doe dus mijn best! Mijn eerste doel: op een zeer natuurlijk manier in het Zweeds vragen waarom mensen op 12 kilometer hoogte de neiging hebben om tomatensap te bestellen...

Vi ses!

Reserveer in onze catalogus

woensdag 12 augustus 2009

Mannen die vrouwen haten (vervolg)

Vier weken geleden schreef Francine al over 'Mannen die vrouwen haten', de immens populaire millennium-triologie van Stieg Larsson.

Tijdens mijn vakantie las ik het eerste deel en ik voeg mij bij de schare bewonderaars; een bijzonder knap en spannend boek. Ik heb de gewoonte om na een vakantie nog snel de kranten door te nemen, want stel dat ik wat mis! Dus kwam ik in de krant van donderdag 6 augustus het interview tegen met actrice Noomi Rapace en regisseur Niles Arden Oplev over de verfilming van het eerste deel. Rapace speelt in de film Lisbeth Salander, de contactgestoorde jonge vrouw, die zich een totale buitenstaander voelt in de grimmige wereld. Hoofdpersoon in het boek is de onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist, maar het is Lisbeth die het verhaal maakt.




Naast lezen dus ook de film gaan kijken, want die schijnt zelfs beter te zijn dan het boek (heb ik nog nooit meegemaakt).