Posts weergeven met het label spannend. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label spannend. Alle posts weergeven

maandag 1 juli 2013

V staat voor Vergelding

Oké, nog eentje dan. Ik mocht een maand geleden starten met onze serie 'spannende boeken' en sluit hem op deze eerste dag van de niet meer zo spannende maand graag af. Ik herinnerde me namelijk dat er toch één spannende boekserie is waar ik wel degelijk fan van ben, en dat ik het laatste deel uit die serie nog steeds niet had gelezen. Een beetje een slapende fan dus. Ik schreef er bijna vijf jaar geleden ook al over op dit blog, maar deze nieuwe ervaring is zo anders, dat ik het er toch nog een keer op waag.

Ik las dus de laatste Sue Grafton over Kinsey Millhone: V staat voor Vergelding. Met nog altijd dezelfde alleenstaande en soms eigenwijze privédetective Kinsey, die zich als een pitbull in een zaak kan vastbijten als ze denkt dat ze het bij het rechte eind heeft. Of als ze het niet uit kan staan dat ze de puzzelstukjes niet op de juiste manier in elkaar gelegd krijgt. Dit keer wordt ze door een rouwende man ingehuurd, die niet geloofd dat z'n verloofde zelfmoord pleegde. Zoals hij ook niet gelooft dat ze werkte voor een professionele bende winkeldieven, als de puzzelstukjes eenmaal die kant op lijken te vallen. Ondertussen zijn er nog allerlei andere verhaallijnen en personages, die uiteindelijk allemaal met elkaar verweven zijn. Natuurlijk. Er valt weer genoeg te beleven.

Maar toch zit me iets dwars. In m'n vorige blog was ik nog nostalgisch over het feit dat de verhalen zich zo lekker in de jaren tachtig afspelen. Geen mobiel, geen laptop, geen wifi, het leven lijkt veel overzichtelijker. Kinsey's systeem bestaat uit een typemachine met doorslagvel en een set indexkaartjes. Daar komt trouwens wel verandering in, want de boevenbende introduceert in dit boek een eerste computer, jaja. Maar er begint me wel iets anders te storen, of laat ik zeggen op te vallen.

Kinsey bakt er eigenlijk helemaal niks van in dit verhaal. Ze benoemt regelmatig wat ze - achteraf gezien - over het hoofd heeft gezien. Soms snap ik ook niet waarom ze op het ene moment iets zegt of doet waarvan ik denk 'joh, dat is misschien niet zo slim' en op een ander moment niks doet terwijl de deur volgens mij wagenwijd open staat. Ook weet je als lezer eigenlijk al precies hoe het zit, omdat je met alle verhaallijnen en personages mee groeit. Een manier van verklappend schrijven die ik me van de andere delen eigenlijk niet herinner. En goh, het kabbelt toch best wel langzaam voort. Er is uiteindelijk wel een spannende ontknoping, maar ik krijg als lezer veel minder een band met Kinsey dan voorheen. Ze doet d'r ding, wordt tegengewerkt en getreiterd, lost het op, maar zoals ik voorheen weer een periode van haar leven met haar doorbracht, zo voel ik me nu veel meer een toeschouwer. 

Ik vind het gek. Zou ik dan inmiddels zo verwend zijn door de snelheid en het complotdenken van schrijvers als Dan Brown? Of zouden die andere boeken uit deze alfabetserie ook gewoon niet zo best zijn geschreven? Ik weet het niet zeker. Wat ik wel weet is dat Sue Grafton niet echt piepjong meer is en dat ze nog vier boeken te gaan heeft. Op haar website lees ik dat de W in september 2013 verschijnt. Heel fijn. Voor de rest zou ik haar de tip mee willen geven dat ze een beetje vaart gaat maken met schrijven, op meerdere vlakken! Want dat ik ze gewoon allemaal blijf lezen staat natuurlijk niet ter discussie. Wat dat betreft ben ik van de A staat voor Alles-of-niets.

maandag 20 mei 2013

The Ghostwriter

We gaan een spannende tijd tegemoet op dit bieblog. Veel leuke blogpost over veel spannende boeken, en hopelijk door veel enthousiaste gastschrijver. Meedoen? Lees hier dan wat de bedoeling is en meld je voor 1 juni aan. Gezellig.

Maar zover is het nog niet. Gelukkig, want ik heb m'n huiswerk nog niet klaar. Spannende boeken moet ik namelijk nog opzoeken. Spannende films daarentegen, die ken ik wél. Zolang er maar flink wat suspense en psychologische oorlogvoering plaatsvindt, vermaak ik me wel. En volgens mij hoort The Ghostwriter (naar het boek van Robert Harris) wel thuis in dat rijtje. Een intrigerende en spannende film, dat is wat het is.

Ewan McGregor speelt een zogenaamde ghostwriter, die wordt ingehuurd om de memoires te schrijven van de voormalige premier van Groot-Brittanië. Een briljante rol van een irritant arrogante Pierce Brosnan. Het leuke is dat het bijna onmogelijk is om niet aan Tony Blair en zijn vrouw te denken als je deze film ziet. En dat Blair ten tijde van deze film zijn eigen memoires publiceerde was natuurlijk ook een mooie stunt. Maar nee, dit is echt allemaal politieke fictie. Tenminste, dat mag ik hopen...

Tijdens de opdracht stuit onze schrijver op allerlei geheimen en raakt verstrikt in een web van politieke intriges. Dat de vorige ghostwriter het er - schijnbaar door een ongeluk - niet levend vanaf heeft gebracht, stemt hem ook niet echt hoopvol. Als een volhardende detective bijt hij zich vast in de ontdekkingen die hij gaandeweg doet. Wat het er voor hem niet echt gezelliger op maakt. De ontknoping is verbluffend, het einde schokkend. Dus, ga er maar lekker voor zitten. En daarna gauw weer verder lezen voor die Maand van het Spannende Boek!




Reserveer in onze catalogus.

vrijdag 27 juli 2012

Robert Goddard - Voltooid Verleden

De nieuwe van Robert Goddard ligt op mijn nachtkastje: 'Voltooid Verleden'. In alle eerlijkheid zeg ik dat ik er nog aan moet beginnen... Maar ik kan bijna niet wachten. Een nieuw boek van Goddard is meestal iets waar ik naar uitkijk. Het zijn van die boeken waar je in het begin even de sfeer en de hoofdpersonen 'te pakken moet zien te krijgen', maar daarna dender je mee met de trein, inclusief de niet voorziene bochten.
"Heeft Oliver Foster werkelijk zelfmoord gepleegd of werd hij in koelen bloede vermoord? Die vraag heeft Jonathan Kellaway zijn hele leven beziggehouden. Veertig jaar geleden vond zijn vriend in een oude opgraving op het platteland van Cornwall de dood, en alles leek destijds op zelfdoding te wijzen. Maar Oliver had een geheim, dat hij weigerde met iemand te delen. Ook niet met Jonathan, ofschoon die wel tot op zekere hoogte medeplichtig mocht zijn. Maar aan wat? Dat is tot de dag van vandaag onduidelijk gebleven. Waarschijnlijk had het iets te maken met de overname van Walter Wren & Co Ltd, een prominent porseleinaardebedrijf, door het veel grotere Cornish China Clays. Vooral in de familie Wren waren de gemoederen hoog opgelopen en mogelijk was de fusie ook de belangrijkste reden van de zelfmoord van Olivers vader Kenneth, die het bedrijf leidde. Veertig jaar na dato krijgt Jonathan echter alsnog de kans om op zoek te gaan naar de ware toedracht van Olivers dood. Tijdens haar onderzoek heeft de biografe die de geschiedenis van Cornish China Clays moet schrijven namelijk een merkwaardige ontdekking gedaan: in het archief ontbreekt ieder document over de overname van Walter Wren & Co. De familie vraagt Jonathan of hij haar wil helpen de ontbrekende gegevens op papier te zetten. En dat doet hij maar wat graag. (...) Voltooid verleden is voor Goddard-fans ongetwijfeld weer een feest van herkenning. Voor wie nog niet eerder iets van hem las, een mooie gelegenheid om kennis te maken met een auteur die uitstekend in staat is spanning op te bouwen zonder dat daarbij bloed vloeit of op de meest sinistere plaatsen afgehakte lichaamsdelen worden ontdekt." (Crimezone.nl)
Het oeuvre van Goddard blijft me boeien, ook al lijkt het soms wat weg te hebben van een 'kunstje'. Maar als je dat kunstje beheerst als geen ander, maakt dat feitelijk niet zo veel uit. Het is heerlijk genieten van de ontrafeling van een geheim... Mijn weekend wordt goed!

Reserveer in onze catalogus

zondag 17 juni 2012

Sherlock Holmes: a game of shadows

Het is bijna een half jaar geleden dat ik de tweede Sherlock Holmes-film 'A game of shadows' in de bioscoop zag. Wat een heerlijke film... Elementary, my dear bieblog-lezers, want ik hou nou eenmaal van een held die het tegen een schurk opneemt, hier en daar een rechtsreeks duel en vooral wat heroïsche acties. En dan ook nog in een avontuurlkjke sfeer, mooi gefilmd, humoristiche dialogen. Van dat soort dingen dus.

Niet iedereen was te spreken over Guy Ritchies interpretatie van Sherlock Holmes. De regisseur, eerder verantwoordelijk voor prettig luidruchtige actiefilms als Lock, Stock & Two Smoking Barrels en Snatch., maakte geen verfilming zoals tientallen van zijn voorgangers hadden gedaan. Sherlock was niet meer de stoffige detective met jagerspetje en ruitjesjas, maar een vechtende en rennende actieheld die zo nu en dan ook gewiekst en komisch uit de hoek kon komen. James Bond eigenlijk, maar dan eind negentiende eeuw. (...)
Vanaf de eerste minuut gaat Ritchie zijn film in met een hoog tempo, dichtgesmeerd met muziek en springend van gevecht naar achtervolging naar nieuwe onthulling. Afgezien van de korte pauzes houdt hij dat tempo de hele film vast (dat is ruim twee uur). Met die wilde energie, visueel hoogstaande actiesequenties en een onderhoudend verhaal, koppelt hij zich zo nog meer los van de klassieke boekenreeks. Dat maakt dit vervolg beter dan zijn voorganger. (filmtotaal)
Kijk, en dat vind ik nou ook. Robert Downey Jr. schittert samen met Jude Law in deze fantastische film... Onlangs verschenen op dvd en dus ook toegevoegd aan onze collectie. Lenen, kijken en genieten dus!


Reserveer in onze catalogus

donderdag 30 september 2010

Sneeuwstorm en amandelgeur - Camilla Läckberg

Nog nooit een Scandinavische detective gelezen? Dan is 'Sneeuwstorm en Amandelgeur' leuk om  mee te beginnen, het is klein van formaat en handig om mee te nemen. Ben je al fan van Camilla Läckberg, dan is dit boekje zeker de moeite waard, om eens lekker tussendoor te lezen.
Camilla Läckberg is een van mijn favoriete Scandinavische auteurs en ook dit boek heeft mij weer gegrepen van begin tot het eind. Als je eenmaal begint wil je het boek in 1 keer uitlezen.
Politieman Martin Molin gaat met zijn vriendin Lisette naar een eiland vlak bij Fjällbacka, om daar een weekend  voor kerst door te brengen met Lisette en haar familie. Eigenlijk heeft Martin hier helemaal geen zin in, omdat hij zijn relatie met Lisette niet meer zo ziet zitten. Als laatste van alle gasten komt Martin op het eiland aan en wordt voorgesteld aan de familieleden. Eenmaal in de eetzaal spreekt de schatrijke opa Ruben (hoofd van de familie) tot iedereen en verteld dat hij zijn testament heeft aangepast.  Het is schokkend nieuws voor de familie...
Waar Martin Molin in de andere boeken van Läckberg een bijrol heeft, mag hij in dit verhaal de hoofdrol spelen.  Misschien niet het beste boek van deze Zweedse schrijfster, maar een retourtje Apeldoorn is genoeg om het te lezen en het smaakt naar meer...

Ankie 


Reserveer in onze catalogus

donderdag 10 juni 2010

Sabine Thiesler - Dodenakker

Je hebt van die boeken die, zodra je er in bent begonnen te lezen, je constant aankijken alsof ze willen zeggen: lees me verder, lees me uit.
Zo ’n boek is 'Dodenakker' van Sabine Thiesler.

De hoofdpersoon Magda komt er achter dat haar man Johannes een relatie heeft met Caroline en dat pikt ze niet.
Elk jaar brengen Magda en Johannes de zomer door in hun huisje in Toscane. Dit keer reist Magda vooruit. Johannes moet zogenaamd op zakenreis naar Berlijn, maar ligt te rollebollen met Caroline.
Eenmaal in Italië vermoordt ze haar man, begraaft hem in hun moestuintje en geeft hem op als vermist.
Als de broer van Johannes, Lukas, naar Toscane komt om Magda te helpen en haar steun te bieden, merk je al lezende dat bij Magda de stoppen steeds verder beginnen door te slaan.

Gebeurtenissen uit haar jeugd en het overlijden van haar zoon zijn hier mede de oorzaak van.
Het blijft niet alleen bij de moord op Johannes, want Magda krijgt de smaak te pakken...

Wie de ander bedriegt, heeft geen leven meer.
Deze zin geeft weer waar het in dit boek om draait: een bedrogen echtgenote die niet alleen het recht in eigen handen neemt, maar bovendien de dood van haar man zodanig verdringt, dat ze diens broer voor haar man aanziet.

Knappe thriller die je een blik gunt in de gestoorde ziel van een gekwetste vrouw. Vlot leesbare page-turner, die zo goed is opgebouwd dat je het de auteur vergeeft dat zeker naar het einde toe de toevalligheden zich een beetje opstapelen. Leesvoer voor liefhebbers van Esther Verhoef, Saskia Noort en Simone van der Vlugt.

Anita

Reserveer in onze catalogus

donderdag 12 november 2009

Charles Palliser - De Quincunx

Dit boek kreeg ik jaren geleden op mijn verjaardag van een vriend die dacht dat ik wel van avontuurlijke jongensboeken zou houden. Ik wist het niet van mijzelf, maar het bleek te kloppen. Tenminste, als je dit boek als zodanig kan beschouwen.

Ik las De Quincunx van Charles Palliser tijdens een vakantie op het Griekse eiland Kos. We gingen voor de zon, maar het grootste gedeelte van de week regende het. Hard. Het had een niet al te positieve invloed op het vakantiegevoel, maar droeg wel bij aan het lettervreten. Het is een dikke pil, maar echt zo'n boek dat je niet aan de kant kunt leggen.
"Kom nou ook even het water in", hoorde ik tijdens de enige twee zonnige dagen. "Ja, zometeen..." mompelde ik, een beetje verstoord opkijkend vanachter mijn geliefde boek.

Ik heb het zelfs even weggelegd en om me heen gekeken, om het vervolgens met hetzelfde gemak weer op te pakken en verder te lezen. Eerlijk is eerlijk: er zijn weinig boeken waarbij dat gebeurt.

Heerlijk: je kwaad kunnen maken op hoofdpersonen (Hoe kan die moeder nou zo stom zijn!), nadenken over de haast filosofische passages in het boek, en gegrepen worden door de spanning, door die wervelwind van gebeurtenissen.

Waar het over gaat?
In de 19de eeuw leidt een Engelse jongetje met zijn moeder een rustig bestaan op het platteland. Over zijn vader weet hij niets en zijn moeder wil hem pas later over het geheim van zijn afkomst vertellen. Als zij bedreigd worden door vijanden uit het verleden vluchten zij naar Londen, maar ook daar kunnen zij niet aan hun belagers ontsnappen. Nadat zijn moeder volkomen berooid is overleden, wordt de jongen het vuur na aan de schenen gelegd, maar hij weet uiteindelijk het raadsel van zijn afkomst op te lossen. Charles Palliser doceert literatuurgeschiedenis aan een Schotse universiteit en weet veel van de 19de-eeuwse Engelse roman. In die traditie van lange, sociaal bewogen romans (o.a. Dickens) past deze boeiende, goedgeschreven geschiedenis. Door de sterke plot, de vele spannende avonturen en het goede tijdsbeeld blijft deze roman meer dan 800 blz. lang de aandacht vasthouden.

Het staat er simpel in zo'n recensie, het geeft niet helemaal het gevoel weer dat je bekruipt tijdens het lezen van dit meesterwerk. Nee, dat moet je toch echt zelf ervaren...

Reserveer in onze catalogus