Posts weergeven met het label philip glass. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label philip glass. Alle posts weergeven

maandag 1 augustus 2016

Philip Glass, maar dan anders

Ik schreef al twee maal eerder op dit blog over mijn liefde voor de muziek van Philip Glass. Vandaag komt er weer een bericht bij. De cd was al een tijdje uit, maar ik heb hem pas sinds kort in huis en draai sindsdien bijna niks anders meer. De herkenbare cadans van Philip Glass draagt me de hele dag en de dromerige klanken van harpiste Lavinia Meijer maken dat ik er op dit moment even geen genoeg van krijg. Volgens mij een perfecte mix, die twee.

maandag 25 februari 2013

Notes on a scandal

Zet twee top-actrices tegenover elkaar. Geef ze een sterk script. Vraag Philip Glass voor de stuwende muziek. En je weet dat je een bijzondere film krijgt. Notes on a scandal dateert alweer van ruim zes jaar geleden, maar heeft aan kracht nog niet ingeboet. De eenvoudige verhaallijn gaat ongeveer zo:

Een wat zure en eenzame lerares regeert met ijzeren vuist over de leerlingen van een Londense middelbare school. Ze raakt bevriend met een nieuwe collega, die een liefdevol, druk gezinsleven heeft. Als ze ontdekt dat deze collega een affaire heeft met één van de leerlingen, neemt de vriendschap een onheilspellende wending.

Oké, dit gaat dus over heel veel tegenstellingen tussen twee vrouwen en de daarbij behorende 'jaloezie'. Ja, dat is één manier om er naar te kijken. Het gaat ook over een verboden verhouding, wat hier eigenlijk niet meer is dan een seksueel spel, een spannend en verleidelijk avontuur. En juist met dat deel van de film had ik wat moeite. Er klopte iets niet. Die jongen is 'te jong'. Ik voelde geen chemie tussen die twee. Waarom voelt die vrouw zich tot hem aangetrokken, waarom verliest ze zichzelf in dat verlangen? Ik kon er niet in mee gaan.

Totdat ik me realiseerde dat die hele affaire niet is waar het om draait. Ja natuurlijk, het gebeurt, het mag niet, je vindt er wat van. En het is nu eens een vrouwelijke volwassene in plaats van een man, grappig dat je er dan toch anders tegenaan kijkt, niet dan? Maar in dit verhaal gaat het niet over die jongen, het gaat niet over 'liefde'. Het gaat over wat eenzaamheid met je doet, en dat je daarvoor niet alleen hoeft te zijn. Over hoe je gevangen kunt zitten in een obsessie. En het gaat over de kracht en macht van geheimen.

Eigenlijk hoef je alleen maar even naar deze trailer te kijken, daar wordt het heel mooi verteld. Hoe de fout van de één de kans van de ander wordt. Maar ook dat is maar een klein deel van het dilemma. Een mooie film dus om eens lekker lang op na te broeden.




Reserveer in onze catalogus.

maandag 17 januari 2011

Qatsi Trilogie en Philip Glass


Vandaag een kijk- en luistertip voor de liefhebber. En met een alert voor moeilijke woorden en heel veel linkjes! Durf je nog? Daar gaan we dan!

In 1982 verscheen Koyaanisqatsi; de eerste film uit een trilogie die verschillende aspecten van de relatie tussen mens, natuur en technologie weergeeft. Dit eerste deel werd gelijk ook de meest bekende van de drie en wordt hier en daar zelfs beschouwd als een cultfilm. Ik heb het over de Qatsi Trilogie van Godfrey Reggio in samenwerking met de componist Philip Glass. Elke film bestaat enkel uit vertraagde en versnelde beelden, samen met de voortdurend klinkende muziek werkt dat bijna hypnotiserend.

De namen van deze films, evenals de weinige songteksten, komen uit de taal van de Hopi-indianen. Koyaanisqatsi betekent zoveel als 'leven in gekte, leven in onrust, leven in onbalans, leven in desintegratie, een manier van leven die vraagt om een andere manier van leven'. De ondertitel van deze film is dan ook passend: life out of balance.

Deel 2 uit 1988 heet Powaqqatsi: life in transformation en toont - vooral in slowmotion - hoe de mens de (derde) wereld afbreekt om er iets anders voor op te bouwen. Een vreemd beeld. Dit is eigenlijk wel mijn favoriet, wat muziek betreft dan. Hij is ook al omgedoopt tot de 'voetbal-cd' vanwege de vrolijke fluitjes aan het begin.

Het laatste deel liet lang op zich wachten. Naqoyqatsi verscheen pas in 2002 en toont niet al te opbeurende beelden van een life as war. De naam betekent iets als 'een leven van het doden van elkaar, oorlog als een manier van leven, geciviliseerd geweld'. Fijn. Maar ja, de muziek is wel weer heel mooi.

Want eigenlijk gaat het me daar ook om, de muziek. De films zijn echt prachtig, ga die vooral zien en blijf ze zien, want er valt veel te ontdekken. Maar de cd's, die draai ik echt grijs. Ik weet, je moet er van houden. Dit soort minimal music met die typische Glass-klank is niet voor iedereen weggelegd. Ik ken mensen die er onrustig en nerveus van worden. Heel soms heb ik dat ook, maar dat zegt dan meer over m'n eigen innerlijke onrust van dat moment dan over de muziek. Voor mij werkt het vooral perfect als poetsmuziek. Met een zwabber en zuiger zoeft het echt heerlijk door het huis en is alles voor het eind van het liedje weer spik en span. Het komt ook wel eens voor dat ik tijdens een dagje thuiswerken 's morgens de cd op repeat zet en rond de klok van vijf ontdek dat hij nog steeds draait en draait en draait. En reken maar dat ik dan lekker ben opgeschoten.

Ik kan dus alleen maar aanraden: kijk en luister zelf en laat je meevoeren op het ritme van het leven.



Trailer van Koyaanisqatsi
Trailer van Naqoyqatsi
Voor een beter beeld van het geheel hier het begin van Powaqqatsi

Reserveer de dubbel-dvd Koyaanisqatsi en Powaqqatsi in onze catalogus
Reserveer de dvd Naqoyqatsi in onze catalogus

Reserveer de cd Koyaanisqatsi
Reserveer de cd Powaqqatsi
Reserveer de cd Naqoyqatsi