Posts weergeven met het label meditatie. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label meditatie. Alle posts weergeven

maandag 26 februari 2018

Stilte

In m'n hand ligt een klein boekje. Witte kaft, met een blauwe stip waarin titel en auteur zijn te lezen. Stilte; jezelf staande houden in een wereld vol lawaai. Binnenin zie ik korte, genummerde hoofdstukjes. Afgewisseld met prachtige foto's van totaal verstilde landschappen, overwegend blauw van kleur. De achterflap verklapt is net zo to the point: Wat is stilte? Waar kun je het vinden? Waarom is het nu belangrijker dan ooit? Drie vragen - drieëndertig pogingen om een antwoord te vinden.

maandag 21 oktober 2013

Eat pray love

Genietend van een korte vakantie in een snoepig huisje ergens op de hei bedenk ik me ineens dat het weer mijn beurt is om de biebloggen. Oei, maar waarover dit keer? Voor inspiratie duik ik maar eens in de piepkleine boekenkast die dit huisje biedt. Het dikste boek is een stukgelezen exemplaar van Eten bidden beminnen. Dat boek van Elizabeth Gilbert, dat een paar jaar geleden maandenlang in de top 10 stond. Elke vrouw heeft het gelezen. Nou ja, bijna elke vrouw. Ik heb me beperkt tot de film, die er natuurlijk ook kwam.

Eat pray love is een heerlijke feelgood movie met twee even heerlijke hoofdrolspelers: Julia Roberts en Javier Bardem. We volgen Julia (Elizabeth, want het verhaal is háár verhaal) in haar zoektocht naar geluk, nadat ze constateert dat huisje-boompje-beestje toch niet bracht wat ze er van had verwacht. Vechtscheiding, jonge minnaar en dan een soort sabbatical van een jaar langs drie landen en thema's: vrijelijk eten in Italië, verdiepen in bidden en mediteren in India en genieten van de balans tussen ernst en lichtvoetigheid op Bali. Het boek schijnt geestig, lichtvoetig en schaamteloos eerlijk te zijn. Dat zal best. Met deze film hebben ze volgens mij die toon heel goed weten te visualiseren.

Het leuke is dat ik van verschillende mensen een reactie heb gehoord en dat iedereen - ondanks alle lichtvoetigheid - wel ergens een klik had met een bepaalde scène. Zo'n brok in de keel moment. Wat vooral iets zegt over het persoonlijke pad van al deze mensen, waar zij op dat moment stonden en ontvankelijk voor waren. Daar zal ook wel gelijk het geheim van dit succes in schuilen: iedereen herkent wel iets in de zoektocht van deze Elizabeth. Voor mij was dat de les om te mediteren met een glimlach. "Lach met je gezicht, lach met je hart, lach tot in je lever." Echt, het werkt. Soms moet je gewoon doen alsof en dan komen de bijbehorende gevoelens en emoties gewoon vanzelf.

Dus met dank aan deze lichtvoetige vakantie en de kleine boekenkast zet ik deze lieve film dus graag weer even in de spotlights. Namasté.




Reserveer nu in onze catalogus.

maandag 26 augustus 2013

De kleren van de yogi

Ik heb zo'n hobby waarbij ik wel eens bewust de stilte opzoek. Gewoon een weekje met een groep mensen, op een inspirerende plek, met een afwisselend dagprogramma vol mediteren, lichaamswerk en gezond eten en met vooral eens even helemaal niks zeggen. Ik verbaas me er echt over hoeveel rust het geeft om geen social-talk te hoeven voeren en hoeveel contact je ondanks dat toch met al die mensen maakt. De gedeelde ervaringen na afloop zijn altijd warm en positief. En dat is best wel eens lastig uitleggen aan mensen die dat niet kennen of die de behoefte niet hebben.

Dit jaar nam ik een klein boekje mee in m'n handtas met een verzameling kleine verhalen over stilte. In De kleren van de yogi heeft Wim van der Zwan 32 verhaaltjes uit alle werelddelen en religies bijeengebracht, die op verschillende manieren laten zien wat stilte allemaal teweeg kan brengen. Zo is in het ene verhaal de stilte om te snijden en wordt in het volgende door meditatie een vredige stilte bereikt. Misschien schrikt dat soort georganiseerde stilte je nog wat af, maar dit boekje is echt een aanrader om mee te beginnen. Humor en stilte liggen namelijk heel dicht bij elkaar!

Zo heb ik - door het delen van onderstaand verhaaltje met al m'n stiltegenoten - ervoor gezorgd dat iedereen even de regels verbrak en hardop begon te lachen. Nou ja, gelukkig mag dat wel tijdens zo'n retraite.

Maar twee woorden
Echte stilte, daarvoor moet je in een klooster zijn. Bijvoorbeeld dat zenklooster in Japan. Streng dat ze daar zijn! De monniken mogen eens per tien jaar twee woorden zeggen, meer niet. Alleen de abt mag spreken. Maar die heeft er dan ook al vijftig jaar stilte opzetten!
Monniken kwamen en gingen. Maar weinigen hielden het vol. Twee woorden in tien jaar is niet veel.
Eén van de monniken volhardde. Na tien jaar volledig zwijgen ging hij naar de abt. Deze zei: "Je eerste tien jaar zijn om. Wat zijn je twee woorden?"
"Bed... hard," zei de monnik.
Tien jaar later was het weer zover. De monnik stond weer voor de abt en zei:
"Voedsel... stinkt."
Opnieuw gingen tien jaar voorbij in volledig stilzwijgen. Ten derde male stond de monnik voor de abt. "Wat heb je dit keer te vertellen?", vroeg deze.
"Ik... stop."
"Dat dacht ik wel," zei de abt, "je loopt al dertig jaar alleen maar te klagen."
Zenverhaal

Reserveer in onze catalogus.

maandag 10 oktober 2011

Mediteren kun je leren

Ik ben dus best wel een druk baasje. Trappen neem ik eigenlijk altijd rennend, naar beneden dan. Treinen haal ik met gemak, maar ik vlieg wel eerst naar het station. Ik ben iemand van snel nog even dit, snel nog even dat en altijd 1001 ronddwalende gedachten in m'n hoofd. Terwijl ik weet dat dat nodeloos veel energie kost, dat ik in dezelfde tijd met minder moeite maar meer efficiëntie hetzelfde gedaan krijg. Of meer. En ik weet dat het echt veel beter is om zo nu en dan even helemaal Niks te doen, Niks te hoeven, Niks te denken. Omdat je alleen dan echt kunt luisteren naar wat er eigenlijk van binnen gebeurt.

Kijk, en dat is dus iets dat ik echt heel graag wil leren. Want daar binnen daar huist iets wat je Inspiratie zou kunnen noemen: een zacht subtiel signaal dat alleen tot je doordringt als je je er onbewust voor openstelt. En die gerichte aandacht voor je innerlijke creativiteit wordt ook wel meditatief luisteren genoemd.

Ik leerde deze manier van luisteren van Hans Kunneman in zijn boekje Vind je bron. Voor mij echt een eye-opener. Lekker praktisch, goed geschreven, met simpele maar effectieve oefeningen, die ook zijn ingesproken op cd. Hij legt heel herkenbaar uit waarom onze Westerse leefwijze ons zo snel afsnijdt van die innerlijke bron, hoe je dat kunt verschuiven en wat je onderweg tegen gaat komen. De oefeningen helpen je op die weg.

Natuurlijk zijn er heel veel meer boeken in onze collectie die je leren om te mediteren. Helaas blijft het best lastig en heb je er gewoon wat domme discipline voor nodig. Daarom ben ik ook zo blij dat er via de Libelle Academy nu een workshop Kennismaking mediteren wordt aangeboden. Op 25 oktober en 22 november in Bibliotheek Beursplein. En ja, ik heb me al ingeschreven. Niet alleen omdat ik de docente ken en weet dat ze goed is, maar ook omdat ik er als druk baasje gewoon nog niet toe ben gekomen om alles uir dit mooie boekje onder de knie te krijgen. Iemand zal me echt eerst vast moeten binden en de tijd even stil moeten zetten.

Reserveer in onze catalogus.

maandag 29 augustus 2011

Mantra's hummen met de Tibetaanse Gyuto monniken


In mijn zoektocht naar mooie en toegankelijke mantra's tipte iemand me om iets uit te zoeken van Deva Premal: een van oorsprong Duitse zangeres, die zich - samen met haar partner - heeft toegelegd op het chanten van mantra's. Prima, maar zij heeft wel heel veel cd's gemaakt, waar begin je dan? Nou, aan het einde bijvoorbeeld. Want haar laatste cd bevat een project dat ze deed samen met de beroemde Tibetaanse Gyuto monniken.

Een mantra alleen is op zich niet zo spannend. De tekst is kort en wordt in principe 108 keer herhaald. Waarmee je het 'gebed' al zingend door je lijf, geest en ziel laat stromen. En dat kan verhelderend, verlichtend of zelfs helend werken. Net wat je er zelf van maakt en mee doet.

Maar in combinatie met die bijzondere zangtechniek van deze monniken krijgen de mantra's een unieke vibratie. Die voel je in je onderbuik, of je nu meezingt of niet. Als je het aandurft luister dan maar eens naar onderstaande fragmenten en laat je in vogelvlucht door de cd leiden.




Achteraf zag ik dat de titel van de cd luidt: Tibetaanse mantra's voor turbulente tijden. Volgens mij is zelfs daar wel een mooie mantra van te maken, er zit in ieder geval wel een lekkere cadans in. Ik moet toegeven, ik chant ze nog niet uit volle borst mee. Maar ik heb de cd inmiddels wel vaak aangezet: tijdens de afwas, liggend op de bank, werkend aan een bieblog, na een workout. En het werkt, de innerlijke turbulentie zwakt af tot een fijn kabbelend beekje. Goeie tip dus! Bedankt.

Reserveer in onze catalogus.