Posts weergeven met het label lezen. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label lezen. Alle posts weergeven

woensdag 27 juni 2018

Het verloren meisje

Soms vind je een boek waar je maar niet van los komst. Het verloren meisje van Eve Chase is zo'n boek. De voortekenen waren goed; de ondertitel van 'Het verloren meisje' luidt: Applecote Manor ziet er op het eerste gezicht idyllisch uit, maar de geruchten over het huis worden steeds onheilspellender…, maar het blijft altijd afwachten of een boek aan je verwachtingen voldoet. Dat kwam dus helemaal goed en niet in de laatste plaats door de mooie, poëtische schrijfstijl van Eve Chase.


maandag 25 juni 2018

De ringen van Saturnus

Soms kom je via rare omwegen bij een boek terecht. Ik volg de schrijver Robert Macfarlane op Twitter en over hem heb ik al een keertje geblogd. Hij heeft meerdere fantastische boeken geschreven over reizen en de natuur en doceert Engelse literatuur aan de universiteit van Cambridge.

Nu heeft hij het geinige idee om een leesgroep te starten op Twitter over het boek De ringen van Saturnus van W.G. Sebald. Ik had nog nooit van dit boek of deze schrijver gehoord maar Macfarlane is er erg enthousiast over en dat is voor mij genoeg aanbeveling. Dus boek gekocht en in één ruk uitgelezen. En inderdaad: een bijzonder boek door een bijzondere schrijver.

zaterdag 23 juni 2018

Wat het hart verwoest - John Boyne

Af en toe is niets heerlijker dan opgaan in een levensverhaal van een ander. Lijden met iemand anders, lachen met iemand anders en huilen met iemand anders kan prettig zijn, als is het maar om je eigen zorgen voor even te vergeten. De roman Wat het hart verwoest van John Boyne, over het levensverhaal van Cyril, de jongen die niet verwekt mocht worden, is zo’n boek.
Als lezer volg je Cyril vanuit Ierland naar Amsterdam en New York om dan weer terug te keren naar zijn geboorteland.
Deze historische roman begint in de jaren ’40 in Ierland en eindigt in 2015. Over een Ierland dat door de jaren heen toleranter is geworden en de homogemeenschap heeft geaccepteerd.

maandag 18 juni 2018

Ondanks de zwaartekracht

Ik heb genoten van zowel het boek als de voorstelling van Het Pauperparadijs van Suzanne Jansen. Daarom begon ik aan haar nieuwe boek Ondanks de zwaartekracht met het idee dat ik op eenzelfde manier een persoonlijke geschiedenis ingetrokken zou worden. Maar eerlijk gezegd viel dat een beetje tegen. Suzanne verweeft in dit boek drie levensverhalen uit de vorige eeuw: die van de Amsterdamse stadsarchitect Cornelis van Eesteren (1897-1988), van de balletdanseres Steffa Wine (1913-1991) en die van haarzelf.

woensdag 13 juni 2018

‘Ik ben vertrouwd met de geur van de dood.’

Rondom de strijd om Troje spelen zich vele verhalen af. Eén daarvan is het verhaal van Klytaimnestra die, samen met haar dochter Iphigeneia, door haar man Agamemnon naar Thauris wordt gelokt.
Colm Tóibín, de gevierde Ierse schrijver die met zijn boeken al verschillende prijzen won, maakte van deze klassieker een eigentijds verhaal: Het huis van de namen. Het oorspronkelijke verhaal komt uit de Griekse mythologie. Er zijn verschillende versies van verschillende grote Griekse tragedieschrijvers overgeleverd. En nu is er dus deze versie van Tóibín, die start met de intrigerende zin ‘Ik ben vertrouwd met de geur van de dood.’

maandag 11 juni 2018

Alles komt goed: over Wim Brands

‘Iedereen kende Wim, Wim kende iedereen- maar niemand helemaal’. ‘Alles komt goed!´ Wim riep het vaak, op het moment dat hij wegfietste. Hoe het zou goedkomen, ‘zou hij je later wel eens uitleggen’. Kenmerkende woorden, door veel van de schrijvers in deze bundel geciteerd. De eerste alinea van de inleiding eindigt met de wrange zin dat ‘Wim Brands zichzelf op 4 april 2016 ten lange leste weersprak.’ Het kwam niet goed.

In deze bundel met bijdragen van vrienden en collega’s blikken zij, een jaar na zijn ‘zelfgekozen dood’ terug op hun contact met hem, hun herinneringen, op zijn werk als interviewer en dichter. Het boekje schetst een beeld van Wim Brands, met zijn tegenstrijdigheden, eigenaardigheden en talenten.

zaterdag 9 juni 2018

Zondagskind - Judith Visser


Er zijn vele boeken over mensen met autisme, over de kenmerken ervan en welke impact autisme op iemands leven heeft én dat van hun omgeving. Sinds 2017 is er het tv-programma Het is hier autistisch, waarin Filemon Wesselink mensen die autisme hebben interviewt en hen volgt in hun dagelijkse leven. En dan heb je nog tv-series met iemand met autisme in de hoofdrol, zoals The Good Doctor en The Bridge.
Maar een roman waarin mensen zonder autisme daadwerkelijk kunnen voelen hoe het is om overprikkeld te raken kende ik nog niet. Tot ik Zondagskind van Judith Visser las.

woensdag 30 mei 2018

De dood zingt in Napels

Toch knap dat schrijvers steeds opnieuw verhalen kunnen bedenken die vanuit een uniek perspectief zijn geschreven. Maurizio de Giovanni is dit gelukt met zijn mysterieuze commissaris Luigi Alfredo Ricciardi in de hoofdrol van de thriller De dood zingt in Napels. Napels is hot, de stad duikt steeds vaker op als een aardige bestemming voor een stedentripje. Het Napels van Maurizio de Giovanni bevindt zich aan het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw wanneer het fascistisch gedachtegoed in opkomst is. En in dat Napels, in het beroemde Koninklijk Theater San Carlo, wordt de lievelingszanger van Mussolini, de tenor Arnaldo Vezzi, vermoord gevonden in zijn kleedkamer.

zaterdag 26 mei 2018

Camino - Graeme Simsion en Anne Buist,

Voor een langere tijd lopen, iedere dag, door weer en wind, over heuvels, bergen en door dalen en slapen in een tentje of B&B. De Camino de Santiago is niet voor iedereen weggelegd. Veel mensen die hem lopen, doen dat dan ook met een doel. Bijvoorbeeld om een gebeurtenis of ervaring in het leven af te kunnen sluiten. Of om jezelf beter te leren kennen, de essentie van je leven helderder voor ogen te krijgen. Graeme Simsion, auteur van Het Rosie project en Het Rosie effect, schreef samen met zijn vrouw Anne Buist een nieuwe roman Camino. Je beleeft de bekende voettocht naar Santiago de Compostela door de ogen van twee mensen met ieder hun eigen redenen om de pelgrimstocht te lopen.

woensdag 16 mei 2018

Een onberispelijke man

Jane Gardam is 89 jaar en in Engeland een bekend schrijfster van kinderboeken, verhalen, romans en een trilogie waarvan Een onberispelijk man het eerste deel is. Pas in 2017 werd in Nederland dit eerste deel vertaald en meteen een succes en alom bejubeld als de literaire ontdekking van 2017. Saillant detail, dit eerste deel verscheen oorspronkelijk al in 2004! Het tweede deel Een trouwe vrouw dateert van 2009 en het laatste deel, Laatste vrienden, verscheen in 2013.

zaterdag 12 mei 2018

De Trooster - Esther Gerritsen



Bij een roman van Esther Gerritsen weet je al: als er ontmoetingen plaatsvinden, gaat het zinderen. Door de gesprekken van de personages wordt je als het ware ingezogen in hun wereld. Zo ook bij De Trooster, waarin ze schrijft over het sobere leven van een klooster waar gasten in retraite kunnen gaan. Het klooster als een ideale omgeving voor dolende zielen op zoek naar zingeving en troost. Ontroerend schrijft ze over de worsteling van Jacob, hoofdpersoon in deze roman, die in de Paasweek de zonde van een nieuwe gast, Henry Loman, op zich neemt.

maandag 7 mei 2018

Stasiland

Onlangs was ik weer eens een paar dagen in Berlijn. De stad die je blijft verwonderen en verbazen. Die stad waar zoveel verhalen uit de Europese geschiedenis van de 20e eeuw samenkomen. En waar veel van die verhalen nog altijd zichtbaar en voelbaar zijn. Ik zocht die geschiedenis letterlijk op, want het hotel waar ik logeerde was gehuisvest in een voormalig kantoorpand van de STASI, op een steenworp afstand van de beroemdste grensovergang in de muur: Checkpoint Charlie. Dus ik stopte Stasiland van Anna Funder in m'n koffer!

woensdag 2 mei 2018

Margaret Atwood

Het jaar 2017 was het jaar van Margaret Atwood. Dat wil zeggen, vorig jaar werden twee van haar boeken met heel groot succes verfilmd: The Handmaids Tale (overladen met prijzen) en Alias Grace. Margaret Atwood is de grand old Lady van romans waarin sterke vrouwen een hoofdrol spelen. Haar boeken worden vaak als feministisch gezien, maar daar denkt zij zelf iets genuanceerder over. Het was overigens wel de reden waarom ik in mijn middelbare schooltijd al gecharmeerd was van haar boeken. Atwood schrijft met een grote maatschappelijke betrokkenheid als het gaat om mensenrechten en milieuvraagstukken.

maandag 16 april 2018

Sam Goudsmit: zijn jacht op de atoombom van Hitler

Je moet er niet aan denken maar Hitler had een atoombom kunnen hebben. In 1939 ontdekken Duitse natuurkundigen de kernsplijting. Kort daarop breekt de 2e wereldoorlog uit en weet niemand wat de Duitsers met hun voorsprong aan kennis aan het doen zijn: maken ze een superwapen?

Amerika gaat als reactie hierop met man en macht aan de slag om een eigen atoombom te ontwikkelen hopend dat ze de nazi's voor zijn. In aansluiting op de invasie in Normandië in september 1944 wordt een militair onderzoeksteam opgericht dat op jacht gaat naar de atoombom van Hitler. Belangrijk teamlid van deze missie is de Nederlander Sam Goudsmit...

zaterdag 14 april 2018

Dagelijks werk: een schrijversleven - Renate Dorrestein

Wat doe je als schrijver als je weet dat je waarschijnlijk niet meer lang te leven hebt? Toch nog een roman schrijven, terwijl je bijna zeker weet dat je deze niet kunt voltooien? Nee dus, in plaats daarvan stortte Renate Dorrestein zich op de selectie van een aantal teksten die niet in haar boeken terechtkwamen, maar wel onderdeel van haar dagelijks werk waren. Al die artikelen, inleidingen, lezingen en brieven die op de harde schijf staan opgeslagen en op een stapel oude diskettes, noemt ze haar ‘schaduwoeuvre’.

donderdag 12 april 2018

De veertig van Heytze: van Achterberg tot Wigman

Poëziebloemlezingen zijn er vele, met als ingang een thema bv. Familie duurt een mensenleven lang, De zee, de zee, of De 100 leukste dierengedichten. Van de VSB was er tot voor kort de reeks : ‘De beste gedichten van’ en dan een jaartal, zodat je snel een overzicht kon krijgen van toonaangevende poëzie die het vorig jaar was uitgekomen.

Geen thematische keuze in De veertig van Heytze. Het is gewoon een heerlijk klein boekje met veertig gedichten en daarnaast veertig kleine reflecties daarover. Mooi om elke dag zo’n duo te lezen.

maandag 9 april 2018

Blijven ademhalen

Ik kreeg een boek van een vriendin. Dat verdween in de boekenkast. Pas ruim een jaar later pakte ik het er weer uit. Begon te lezen. En hield niet meer op. Mezelf zo nu en dan voor de kop slaand dat ik het zo lang had genegeerd. In Blijven ademhalen schrijft Hedi de Vree over hoe ze in haar persoonlijke reis via yoga belangrijke lessen leerde over liefde, verdriet en het leven. Om uit te komen bij een positievere levenshouding. Zoetsappig? Zeker niet!

zaterdag 31 maart 2018

Daar werd wat groots verricht - Diederik van Vleuten


Misschien ken je hem van zijn drie solovoorstellingen, waarin Diederik van Vleuten zijn familiegeschiedenis tegen het licht hield van de wereldgeschiedenis. Over Nederlands-Indië (Daar werd wat groots verricht), de Eerste Wereldoorlog (Buiten Schot) en Winston Churchill (Mijn nachten met Churchill).
In maart verscheen zijn boek Daar werd wat groots verricht. Hierin vertelt Diederik van Vleuten het verhaal van oudoom Jan, zijn vrouw Aukje en van andere familieleden die lange tijden 'in de Oost' woonden.

maandag 26 maart 2018

Lampje

Annet Schaap kennen we (onbewust) al jaren van haar illustraties in vele populaire jeugdboeken van o.a. Janneke Schotveld en Jacques Vriens. Maar kennelijk gebeurde er iets waardoor Annet dacht: "Ach, dat schrijven, dat kan ik volgens mij ook wel." Dus zo ligt daar ineens haar schrijversdebuut: Lampje. En met dat eerste boek won ze eind oktober 2017 ook gelijk de Nienke van Hichtum-prijs. Nou, ik snap dat wel!

zaterdag 17 maart 2018

De lange dagen van Castellamare - Catharine Banner

Jullie weten het allang... Ik hou van boeken die een heel leven vertellen en liefst ook nog het leven van de kinderen, de kleinkinderen en de achterkleinkinderen. En die je de geschiedenis beter laten begrijpen. Dit schreef ik in 2011 in een bieblogpost over Vita. En als ze dan ook nog eens over Italië gaan…
Dan snap je meteen dat De lange dagen van Castelamare een ‘moet je lezen’ boek is voor mij, maar ook voor iedereen die verzot is op familiegeschiedenissen, Italië en Italiaans eten.