Posts weergeven met het label kanker. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label kanker. Alle posts weergeven

maandag 22 oktober 2018

Dorst

Moeder-dochter relaties zijn altijd leuk voor een boek of film. Het voordeel van een film is - voor mij - de extra laag die je krijgt door de non-verbale communicatie die je als acteurs kunt toevoegen. De toon van de stem, de blik in de ogen, de lichaamstaal in het algemeen. Heerlijk. En heerlijk pijnlijk. Dorst is een bekend boek van Esther Gerritsen, dat ik niet las. Maar ik zag wel de gelijknamige film Dorst. Met sterrencast!

zaterdag 25 juni 2011

Diepere lagen - Bart Chabot


Druktemaker, dichter, performer Bart Chabot met zijn snelle en drukke manier van praten, vol grootse gebaren heeft een forse brughoektumor in zijn hoofd. Een wat??? Dit verzint zelfs iemand als Chabot niet als grap. Het gaat weliswaar om een goedaardige tumor, maar evenzogoed was het vreselijk nieuws voor hem en zijn gezin.

Over de aanloop naar de diagnose en zijn ervaringen daarna beschreef Bart Chabot in columns in het Algemeen Dagblad. Deze columns zijn op de website van de Hersenstichting terug te lezen.
In februari 2011 verscheen zijn boek Diepere lagen over zijn ervaring met leven met een hersentumor en de turbobestraling.



Van de achterflap
Vlak voor zijn vakantie ondervindt Bart Chabot de eerste, op het oog onschuldige verschijnselen van wat een paar weken later wordt ontdekt: een forse brughoektumor vlak bij zijn hersenstam. Samen met zijn vrouw belandt hij in de medische molen en het is aan hem om een keuze te maken voor de beste behandelmethode. De eenmalige intensieve bestraling die hij kiest, bezorgt hem een enorme dreun.

Het is een ontroerend én humoristisch boek geworden. Vrijwel overal ziet hij de humor van in. Zijn beschrijving van de taferelen in de wachtkamer bij de dokter is hilarisch. De scene waarin een stalen frame aan zijn hoofd wordt bevestigd vond ik grappig maar tegelijkertijd ook heel benauwend. De lichamelijke ongemakken, zoals zijn linkeroog dat niet meer open wil. Zijn jongste zoons die geinen dat ze nu mooi met hem langs de deuren kunnen gaan voor Halloween.

Chabot zwelgt niet in zelfmedelijden maar laat zich ook als kwetsbare man zien, die vindt dat de tumor hoe dan ook gestopt moet worden. Zijn vrouw en kinderen kunnen hem nog niet missen. Helaas heeft het nog (nog) geen happy end. Pas in oktober 2012 wordt duidelijk of de behandeling afdoende is geweest.
Chabot wilde geen “huilie-huilieverhaal” schrijven. Wat mij betreft is hij daarin uitstekend geslaagd.




Reserveer in onze catalogus

zondag 25 juli 2010

Nu ik dood zal gaan - Randy Pausch

Bestaat toeval? Annemarie begon haar blogpost ook al met deze woorden. Een paar weken geleden las ik Nu ik dood zal gaan van Randy Pausch. En nu blijkt dat de publicatiedatum van deze post exact twee jaar na zijn overlijden is. Bestaat toeval?

Randy Pausch (1960-2008), getrouwd, kinderen van één, twee en vijf jaar oud, Amerikaans hoogleraar informatica en pionier op het gebied van de virtual reality, kreeg in 2006 te horen dat hij nog maar enkele maanden te leven heeft: hij heeft terminale alvleesklierkanker.

Bij de Carnegie Mellon Universiteit van Randy Pausch worden lezingen gehouden onder de noemer “Last Lecture”, waarbij professoren wordend uitgenodigd te vertellen welke wijsheid ze de wereld zouden meegeven als ze nog kort te leven hebben. Ook Pausch wordt gevraagd zo'n lezing te geven. In zijn laatste lezing “Really Achieving Your Childhood Dreams” vertelt hij hoe zijn kinderdromen waarmaakte en hoe je andere mensen daarbij kunt helpen.
Hij doet dit overigens zonder daarbij sentimenteel of triest te worden. Hij is grappig, enthousiast en inspirerend.
Hij besluit zijn levenslessen in te spreken en uit te laten werken door een journalist van de Wall Street Journal, geen kostbare tijd met schrijven verloren te laten gaan. Zijn boek is hiermee een persoonlijke uitwerking geworden van de vraag wat de schrijver zijn drie hele jonge kinderen én de wereld wil meegeven, wetend dat hij binnen een half jaar zal sterven.
Het is absoluut geen triest verhaal, ik heb geen moment het idee gehad dat ik een verhaal van een stervende of verbitterde man las. Integendeel, hij vertelt inspirerend over zijn levenslust en -filosofie. Een veelgebruikt citaat van hem "De muren die je in je leven tegenkomt, zijn er voor een reden. Zij geven ons de kans om te bewijzen hoe graag we echt iets willen". Interessant vond ik ook "Schrijf geen mensen af, geef hen tijd en zij zullen je verrassen".
Het verhaal van Randy Pausch is (helaas) niet uniek, maar bijzonder vond ik wel dat hij op deze manier een testament in woorden heeft nagelaten voor zijn kinderen.

Hieronder kun je 'The last lecture' van Randy Pausch bekijken.De totale duur van de presentatie is 1,5 uur, maar ik vond het de moeite waard!



Reserveer in onze catalogus