Posts weergeven met het label john keats. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label john keats. Alle posts weergeven

woensdag 23 maart 2011

Bright Star, would I were stedfast as thou art


John Keats is één van Engelands grootste 19e eeuwse dichters uit de romantische periode. Zijn korte leven van slechts 25 jaren kenmerkt zich door de intensiviteit ervan. Er zit veel tragedie in het leven van Keats: zijn vader overlijdt als Keats 8 jaar oud is. Zowel zijn moeder als zijn broer Tom overlijden aan tuberculose en ook John wordt getroffen door deze ziekte en sterft eraan.
Bright Star is een (prachtig, lees de toelichting!) gedicht van Keats waarvan men aanneemt dat het is opgedragen aan zijn grote liefde Fanny Brawne. Het was echter een onmogelijke liefde in deze tijd van strenge mores en zeden. Met een niet geregeld inkomen was Keats geen partij voor een meisje als Fanny Brawne.

De film Bright Star van Jane Campion (bekend van o.a. The Piano) is niet een geschreven, maar gefilmd portret van de laatste levensjaren van Keats. Campion toont dit door de ogen van Fanny. Fanny Brawne is een modepopje. Druk bezig met het maken van haar eigen kleding, plezier makend met haar jongere zusje en broer gaat ze dansend door het leven met een, binnen de grenzen van die tijd, onafhankelijke geest. Poëzie is niets voor Fanny. Dit verandert als ze Keats leert kennen die, onder de hoede van zijn vriend en mededichter Charles Brown, naast haar komt wonen.



Een paar weken terug schreef ik over The Dutchess. Net als in die film gaat het in Bright Star over een onmogelijke liefde en net als in die film werd ik in Bright Star gegrepen door de zinloosheid van de normen en waarden die mensen in een keurslijf persen en nutteloze beperkingen opleggen. Ik begrijp heel goed dat dit de manier is waarop wij, in onze tijd, naar dit soort vraagstukken kijken en, jazeker, ik realiseer me ook dat over 200 jaar de mensheid wellicht met eenzelfde ongeloof naar de normen en waarden kijken die voor ons nu zo vanzelfsprekend zijn. Desondanks voel ik een soort plaatsvervangend, of misschien wel een uitgesteld medeleven met deze personages van vlees en bloed die echt geleefd hebben en dit echt hebben meegemaakt.

Jane Campion heeft een film gemaakt met prachtige beelden van een Engelse 19e eeuw, een film die ontroert en je meeneemt in een pure liefde.
Als biografisch drama weet ‘Bright Star' steeds te boeien. Nog interessanter is de film in zijn uitbeelding van het romantisch levensgevoel, als een constant verlangen naar een betere werkelijkheid. Romantiek heeft hier niets te maken met kaarslicht, kussen of verstrengelde lijven, maar met bedden en lichamen die door een houten wand zijn gescheiden. Wordt het verlangen al ingelost, dan is er dat andere verlangen, om de tijd stil te zetten en het geluk te laten voortduren tot in de eeuwigheid.
Als je van veel actie houdt en snelle beelden sla deze film dan absoluut over. Als je meer wilt weten over Keats en de romantiek, ga dan beslist kijken. Deze film werd overigens genomineerd voor een Gouden Palm.

Reserveer in onze catalogus