Posts weergeven met het label jodendom. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label jodendom. Alle posts weergeven

maandag 13 augustus 2018

The Cakemaker

Kun je verliefd worden op een film? Ja, ik kan dat. Dat gebeurt vooral als een film me de eerste keer zo van m'n sokken blaast, dat ik pas na afloop merk dat ik me al 90 of 120 minuten niet heb verroerd. Alleen maar kijken, verwonderen, luisteren, bijna proeven. Bij The Cakemaker zelfs letterlijk, want dit is weer zo'n film waar de liefde - laten we zeggen - door de maag gaat. Na de aftiteling is er alleen maar de stilte, het nagenieten. En geen enkele volgende keer zal die magie van de eerste keer evenaren.

maandag 29 januari 2018

Hier ben ik

Dit wordt waarschijnlijk de lastigste blogpost uit m'n jarenlange bieblogtijd. Ik las namelijk een boek van een schrijver die ik hoog heb zitten, maar waar ik maar met moeite doorheen kwam. En nu vind ik het erover schrijven eigenlijk net zo ingewikkeld als het lezen ervan. Toch wil ik er wel graag iets over zeggen. Dus hier ga ik, over Hier ben ik.

maandag 21 mei 2012

Yentl

Ik kom ik er maar eerlijk voor uit: ik hou van musicals. Van die film waarbij ze midden in een scène ineens beginnen te zingen, liefst ook nog met het betere danswerk erbij. Ik ben van de generatie Fame, Staying Alive, Flashdance, Dirty Dancing... en ik zag ze - laat ik zeggen - meer dan eens. Tot zover mijn ontboezeming.

Uit die periode komt ook de film Yentl, die ik speciaal voor dit blog weer eens in de player stopte. Een verhaal zonder dans, maar met de betere muzikale hoogstandjes. Door die vrouw met dat bijzonder gezicht en die gouden stem: Barbra Streisand. Ik heb de lp toentertijd zo grijs gedraaid, dat ik alle liedjes nu weer gewoon meezing. En ze zijn nog altijd mooi.

Toen zag ik vooral het verhaal van een vrouw die, om datgene te kunnen en mogen doen wat ze het allerliefste wil - studeren - iemand moet worden die ze niet is: een man. En dat gaat best een tijdje goed, totdat er natuurlijk liefde in het spel komt. Zij houdt van haar studie-partner, hij houdt van het mooiste meisje van de stad, die twee mogen niet trouwen en voor ze het weet doet Yentl - uit liefde voor de man die ze dreigt te verliezen - het onmogelijke: trouwen met dat mooiste meisje. Niet handig... maar ja, liefde breekt wet.

Na zelf ook wat ouder en wijzer te zijn, zie ik gelukkig de metafoor voor het grotere plaatje veel beter. Dit is een tijdloos verhaal over vrij zijn, over kunnen zijn wie je bent, over vliegen door het leven, over stappen durven zetten die onmogelijk lijken of waarvan anderen zeggen dat die onmogelijk zijn. Waarbij de goede afloop niet per se zit in 'ze leefden nog lang en gelukkig', maar wel in een vrije vlucht naar een leven waarin je jezelf mag zijn. En een verhaal dat laat zien dat de belangrijkste lessen om te leren helaas niet in de boeken staan. Die moet je gewoon... leven.

De lyrics van het openingslied Where is it written vatten het mooi samen. Het was een goed idee om deze dvd weer eens af te stoffen.
Elke morgen begint voor mij
met een duizend vragen
die tollen door m'n hoofd
met reden en logica proberen te vinden
in de wereld die Gods schepping is.

De reden waarom een vogel vleugels kreeg
als 't niet is om te vliegen
en de hemel te loven met elk lied die hij zingt.
Wat goed is en wat slecht
waar ik thuis hoor in het stelsel der dingen.

Waarom hebben we ogen die zien
armen die reiken,
als het niet is om te weten dat er nog meer is?
Als het niet is om te hunkeren naar de betekenis
waartoe dient dan de ziel?

Waar dienen vleugels toe
als 't niet is om te vliegen?
Waarom hebben we hersenen
als het niet is om vragen mee te stellen?

Waar staat geschreven wat ik behoor te zijn
dat ik niet mag durven
de vruchten te plukken van elke boom
mijn deel te ontvangen
van elke denkbare mogelijkheid?



Reserveer in onze catalogus.

maandag 30 augustus 2010

A Serious Man

Dit voorjaar was ik een paar dagen in Antwerpen. Toen het een middag te regenachtig was om door die mooie straten te zwerven, doken we als vanzelf onder in het filmhuis. Daar werden we getrakteerd op twee mooie ervaringen: een ouderwets filmhuisgevoel met 6 man in de zaal en de briljante film A Serious Man van de gebroeders Coen.

De hoofdpersoon is een wat meelijwekkende anti-held. Het leven lijkt hem van de ene op de andere dag door de vingers te glippen. Zijn vrouw wil plotseling scheiden, ze bekent een affaire te hebben met zijn beste vriend, hij wordt op z'n werk achtervolgd door een student die een hoger cijfer eist, er worden roddels over hem verspreid waardoor hij geen vaste aanstelling krijgt, zijn afhankelijke en inwonende broer kan het leven niet meer aan, zijn kinderen gaan iets teveel hun eigen gang, de dokter heeft slecht nieuws, zijn buurman heerst als een dictator over de tuingrens en tot overmaat van ramp blijkt de buurvrouw iets té sexy. En hij kan maar geen ballen tonen, want hij kent maar één manier van leven: het iedereen naar het zin maken.

In de recensie van NRC staat o.a. mooi beschreven hoe het Joodse milieu een belangrijke rol speelt in deze film. Niet in de laatste plaats doordat onze arme held uiteindelijk hulp zoekt bij drie rabbijnen. "Hun wijze levenslessen komen in achtereenvolgende episoden in beeld. Daaruit spreekt een komische, nauwelijks verhulde agressie tegen de pretenties van religieuze en andere autoriteiten, dat ze de antwoorden op levensvragen in huis te hebben. Dat zijn antwoorden die volgens de Coens nergens te vinden zijn, omdat ze niet bestaan. Daarmee is A Serious Man een komedie over volmaakte zinloosheid en de onvoorspelbaarheid van het aardse bestaan."

Het was een geweldige middag.



Reserveer in onze catalogus