Berichten weergeven met het label folk. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label folk. Alle berichten weergeven

vrijdag 16 juni 2017

Queen of Oklahoma and other songs by Carter Sampson

Ach hoe heerlijk! Een fiks aantal walsjes op deze prachtige cd van Carter Sampson... En laat ik daar nou dol op zijn!
Of ben ik de enige? Als ik een liedje prachtig vind, realiseer ik me vaak pas later dat het een walsje is...
Anyhow: een echte aanrader dus, deze 'Queen of Oklahoma'.

vrijdag 19 mei 2017

John Moreland - Big Bad Luv

Wellicht heb je John Moreland afgelopen week gezien bij De Wereld Draait Door. Slechts een minuut, maar wat mij betreft opnieuw genoeg om onder de indruk te raken. Anderhalf jaar terug zag ik Moreland in Paradiso, waar hij opende voor Jason Isbell (die binnenkort ook weer wat nieuws uitbrengt, maar dat terzijde) en moeiteloos de hele zaal muisstil kreeg.
Zijn nieuwe album 'Big Bad Luv' is nu uit en is opnieuw een prachtige rootsplaat, met een iets steviger sound dan de voorgaande platen.

vrijdag 5 mei 2017

Leif Vollebekk - Twin Solitude

Het bleef even stil op muziekgebied op dit blog, maar ik doorbreek de stilte met een prachtige plaat: 'Twin Solitude' van Leif Vollebekk is een meesterwerk.
In juni staat hij op het Best Kept Secret festival in Hilvarenbeek, een festival-naam die past bij de muziek van deze Canadees. Melancholisch, dromerig, maar toch ook scherp: ik weet niet precies hoe ik de muziek moet omschrijven... Maar het heeft me enorm te pakken.

vrijdag 26 februari 2016

David Ramirez - Fables

Eén van de suggesties die werd aangeleverd voor mijn jaarlijstje van 2015 was de fantastische plaat 'Fables' van David Ramirez. Het enige dat een hoge notering in de weg stond was de Nederlandse releasedatum die in 2016 viel. Ik zal niet gelijk roepen dat ik al met mijn nieuwe lijstje bezig ben, maar toch..

De muziek schalt nu door de luidsprekers en het is puur genieten. Erg mooie stem, ingetogen productie en liedjes vol melancholie en doorleefdheid.

vrijdag 1 januari 2016

Eck's Jaarlijstje 2015: women

Na het publiceren van mijn jaarlijstje kreeg ik van een paar mensen en collega's de opmerking dat de vrouwen wel erg ondervertegenwoordigd waren... Een venijnig "dan moeten ze maar betere platen maken" lag op de loer, maar daartoe wens ik mij uiteraard niet te verlagen. En dus ben ik maar eens gaan denken: heb ik ze dan gemist? Of vielen ze toch echt buiten de top 10? Hoe dan ook begon het gevoel mij te bekruipen dat ik nog iets recht te zetten had. Dus bij deze een bonus-lijstje: de mooiste in het afgelopen jaar verschenen platen van zangeressen!

vrijdag 18 december 2015

Eck's Jaarlijstje 2015

Ik kan er niks aan doen: het is toch een beetje mijn blog-hoogtepunt van het jaar... Alweer voor de zevende keer presenteer ik mijn persoonlijke voorkeuren op muziekgebied. Voor de goede orde herhaal ik het maar weer even: volkomen subjectief en arbitrair, niet gehinderd door enige kennis, ook niet door commercie. Aanvullen mag; verzoeken tot verwijdering van titels worden uiteraard genegeerd. Dit keer geen lange recensies, maar een korte persoonlijke toelichting. En een compacte spotify playlist met de (in mijn ogen) mooiste nummers van de platen, die je direct onderaan deze post kunt luisteren.  Iedereen er klaar voor? Hier komt 'ie...

vrijdag 9 oktober 2015

Rod Picott - Fortune

Mensen vragen mij wel eens of ik zelf niet neerslachtig wordt van al die zielige muziek die ik zo mooi vind. En daar kan ik met een gerust hart ontkennend op antwoorden.
Het overkomt me eerder bij panisch optimistische liedjes dat het huilen mij nader staat dan het lachen. En dus word ik juist blij van een nieuwe release van Rod Picott: Fortune.

Een plaat voor de liefhebbers van echte treurbeuken...

vrijdag 14 augustus 2015

Jason Isbell - Something More Than Free

Jason Isbell heeft het weer voor elkaar: een fantastische roots-plaat die ongetwijfeld hoog gaat eindigen in de diverse jaarlijstjes.
'Something More Than Free' verscheen onlangs en werd door diverse blogs en fora enthousiast ontvangen. 
Tel daar nog eens bij op dat voor zijn geplande concert in Paradiso (met John Moreland in het voorprogramma overigens!) tot twee keer toe de locatie is gewijzigd in verband met de grote belangstelling, dan weet je dat we het hier over iets bijzonders hebben.

vrijdag 19 juni 2015

Jimmy Lafave - The Night Tribe

Hij is al even uit, maar mag op dit blog niet onopgemerkt blijven: The Night Tribe van Jimmy Lafave is een fijne rootsplaat.
Johan Derksen is wel zo'n beetje z'n bekendste Nederlandse fan, maar er zijn er meer (waaronder ondergetekende).

Veel mensen aan wie ik Lafave laat horen vinden het wel 'veel van hetzelfde'. En eigenlijk is dat wel een beetje waar. Maar als je die muziek mooi vindt, krijg je dan gewoon niet heel veel moois erbij?

vrijdag 5 juni 2015

Wink Burcham - Cowboy Heroes and Old Folk Songs

Topklasse rootsplaat! Jaarlijstjesmateriaal dus, deze cd van Wink Burcham. Liefhebbers van folkblues komen met 'Cowboy Heroes and Old Folk Songs' aan hun trekken. Fijne stem, super gitaarspel, waaruit een soort eerbied spreekt voor traditie en vakmanschap.
Extra fijn is natuurlijk dat Wink Burcham deze dagen in Nederland toert. Vanavond te zien en horen in Zwolle, in het weekend op het Naked Song Festival, en nog beter: zaterdag 13 juni een in-store optreden bij PopEye hier in Hengelo. Het zal opgevallen zijn dat daar in korte tijd grote aantallen van deze cd over de toonbank zijn gegaan...

vrijdag 30 januari 2015

Sons Of Bill in Hengelo

Binnenkort staat er weer een mooi concert op de agenda: Sons Of Bill komt naar Metropool!
En daar zijn we blij mee...

Onlangs verscheen 'Love And Logic', een mooi album van deze formatie. En binnenkort dus de mogelijkheid om te horen hoe de sfeer op deze cd live gebracht wordt.
Lees wat het gerenommeerde American Songwriter schrijft over de zonen van Bill...

donderdag 11 december 2014

Eck's Jaarlijstje 2014

It's the most wonderful time of the year... Tijd voor mijn jaarlijstje! En jullie kennen mijn motto: liever een treurbeuk dan een kerstboom. Dus hieronder weer mijn persoonlijke selectie van de mooiste platen van het afgelopen jaar.

Er is wel één kleine verandering ten opzichte van voorgaande jaren. De albums die (nog?) niet via de bibliotheek te leen zijn, staan op een gedeelde plaats... Een lijstje dat recht doet aan de artiesten in kwestie dus. En stiekem dus een top 12...

maandag 20 oktober 2014

Jackson Browne - Standing In The Breach

Jullie kennen het van mij inmiddels wel een beetje: zodra het wintertijd dreigt te worden, denk ik al de afsluiting van het jaar en de moeilijke keuzes die daarmee samenhangen. 'Welke plaat komt in het jaarlijstje en welke niet?'
En bijna elk jaar is er wel één zo'n plaat waarbij je direct denkt: dit wordt 'm...

'Standing In The Breach' van Jackson Browne is zo'n album. Meegenomen om de her en der al verschenen lovende recensies, thuisgekomen in de cd-speler gelegd, en daar is 'ie gebleven. Lang leve de repeat-knop!

woensdag 15 oktober 2014

Jon Allen - Deep River

Verdorie, wat een mooie plaat... En die was toch bijna aan mijn aandacht ontsnapt: Deep River van Jon Allen. Het maken van mijn jaarlijstje zal wel weer een lastige klus worden: keuzes, keuzes...
Grote kans dat deze er in ieder geval in voorkomt. Heerlijke stem, erg mooie pure productie en ook nog eens een gevarieerd album. De luistertip voor de komende dagen (weken?) dus!

vrijdag 23 mei 2014

Inside Llewyn Davis

Ik kondigde het al aan toen ik vertelde over de soundtrack: als de film 'Inside Llewyn Davis' uit zou zijn op dvd, dan komt 'ie wel weer langs op dit blog! En het is zover...
De film is een absolute must voor liefhebbers van roots- en folkmuziek, én voor liefhebbers van de gebroeders Coen die deze film maakten.
"Hang Me, Oh Hang Me Now, zingt de folkmuzikant in de openingsscène van de zestiende speelfilm van broers Ethan en Joel Coen. Profetisch, want zoals gebruikelijk staat het universum niet afgesteld in het voordeel van hun held.

vrijdag 18 april 2014

Met korting naar het Heartland Festival op 2 mei!

Ok! Waar jullie vanavond naartoe moeten heb ik al laten weten... Nu een nieuwe tip voor vrijdag 2 mei: Heartland in Metropool! Dat gaat een feestje worden voor rootsliefhebbers, bluesfans en country-adepten... En laat ik er daar nou zelf eentje van zijn... Wat een line-up: The Band of Heathens, Israel Nash Gripka, Eli Paperboy Reed, en nog veel meer moois! Mét platenmarkt en kapper. Wat wil je nog meer? Korting? Ook dat kan geregeld worden...

vrijdag 24 januari 2014

Inside Llewyn Davis - soundtrack

De muziek uit een film bespreken terwijl de film nog niet beschikbaar is? Erg lang hoefde ik er niet over na te denken: dit is een fantastisch mooie plaat... Het kan natuurlijk zijn dat 'ie mooier lijkt als je de film in het filmhuis hebt gezien, maar de soundtrack van 'Inside Llewyn Davis' zit zo barstensvol sfeer dat het je niet onberoerd kan laten.
Uitdaging voor mij is uiteraard om vooral over de muziek te vertellen en niet teveel over de film: dat kan namelijk mooi als de film ook op dvd beschikbaar komt! ;-)

vrijdag 13 december 2013

Eck's Jaarlijstje 2013

Het is de tijd van het jaar: bij deze weer mijn jaarlijstje! Ook hier weer een lustrum, want de vijfde op rij...  Jullie kennen het recept inmiddels. Over smaak valt niet te twisten, maar dat betekent niet dat je 't er niet over mag hebben! Dit zijn ze voor mij dit jaar, maar ook ik mis nog genoeg: ik hoor en zie ook niet alles. Er is zoals altijd maar één regeltje voor mij, en dat is dat de albums via de bieb geleend kunnen worden. Dit jaar heb ik echter iets meer vrijheid genomen, omdat er 2 platen zijn die ik niemand wil onthouden. Zie het als...

vrijdag 18 oktober 2013

Sam Baker - Say Grace

Een heel bijzonder album, die nieuwe plaat van Sam Baker: Say Grace. In alle recensies over de cd's van Sam Baker tref je hetzelfde verhaal aan over deze man. Hoe hij een bomaanslag in een trein overleefde. Maar vooral hoe die gebeurtenis zijn verdere leven heeft beïnvloed en hoe dat doorklinkt in zijn muziek. Ik ga er gemakshalve maar vanuit dat dit verhaal voor veel mensen nog steeds nieuw is, dus toch maar weer aangehaald:
"De trein waarmee hij in 1986 door Peru reist, wordt opgeblazen door de terroristische beweging ‘Lichtend Pad’. Meerdere mensen worden gedood, waaronder een Duitse jongen en zijn ouders, die naast Baker zaten. Zelf overleeft hij de aanslag, ondanks dat hij bijna doodbloedt. En er veel ellende aan overhoudt: scherven in zijn been, een hersenbeschadiging, koudvuur en oorsuizen… Een ander gevolg is dat hij opnieuw gitaar moet leren spelen: omdat zijn linkerhand beschadigd is, kan hij met die hand nog moeilijk de akkoorden pakken. Nu doet hij dat met rechts, is hij dus linkshandig. 
Dit voorval is, logisch, een belangrijk thema geworden in het leven van de Texaanse singer-songwriter. Hoewel het eigenlijk volkomen onterecht is om de man met die term af te doen: toegegeven, hij knauwt als een echte Texaan, ziet er ook Texaans uit, hij schrijft zijn eigen nummers en zingt die, zichzelf begeleidend op zijn gitaar. Maar toch… Baker is meer dan singer-songwriter, hij is een songteller. Elk nummer vertelt een verhaal, is te omschrijven als een muzikaal schilderij. En elk schilderij staat afzonderlijk net zo als een album in zijn symbiotische geheel. De manier waarop Baker zijn schilderijen brengt is ook bijzonder. Door zijn asymmetrische manier van zingen, niet-logische ademhalingen, soms lijkt het wel rap. Maar dan mooi… Nee, waanzinnig mooi! In een interview gaf hij eerder al eens aan, dat hij de teksten ook zo op papier zet. Geen hele zinnen, halve zinnen of zinsdelen. Wat trouwens erg bijzonder is aan zijn nummers is de wetenschap dat de hersenbeschadiging die Baker bij de aanslag had opgelopen voornamelijk dat deel in de hersenen had geraakt waar de woorden worden opgeslagen. Hoe kan iemand dan toch nog zó in staat zijn om zulke teksten te schrijven?" writteninmusic
Velen zullen ongetwijfeld moeten wennen aan die staccato zang van Baker, het is vaak meer hardop praten dan zingen. Maar hij lijkt iets meer de melodie te hebben gevonden. En de muziek en begeleiding op deze nieuwe plaat zijn opnieuw prachtig. Een bijzondere plaat, van een bijzondere man met een bijzondere levenservaring. Ons rest slechts het ademloos luisteren.

donderdag 15 augustus 2013

Hollis Brown in Hengelo

Op woensdag 11 september in Metropool: Hollis Brown. Wie? Hollis Brown.

Een puike band uit New York, die authentiek klinkende rootsmuziek maakt en die je in no time 'te pakken heeft'. Dit viertal lijkt uit een ander decennium weggelopen te zijn, zonder dat het uitgekauwd klinkt of direct doet denken aan iets dat je al kent.

Bandnaam
Hollis Brown was een boer uit South Dakota die uit armoede en wanhoop zijn gezin vermoordde en daarop de hand aan zichzelf sloeg. Bob Dylan schreef er een song over, "The Ballad Of Hollis Brown", waarnaar deze New Yorkse groep zich vernoemde. Luister als voorpret in ieder geval naar hun album 'Ride On The Train'. Dat gaat een fijne avond worden in onze lokale poptempel!
"Hollis Brown is de bandnaam van een viertal uit New York dat muzikaal haar oorspronkelijkheid eerder uit het zuiden van The Black Crowes lijkt te halen dan uit het arty farty grootstedelijke van New York. Toch komen de vier uit de Big Apple en maken ze veel tongen los met hun heel makkelijk gespeelde, sterk gezongen, oorspronkelijke liedjes. “Oorspronkelijk” betekent hier dan wel “uit bekend hout gesneden”. Mike Montali is zanger bij Hollis Brown; zo’n frisse surfdude, die dit er even bij lijkt te doen. Zo gemakkelijk klinkt het allemaal. Met de liedjes is niets mis: de gitaarsolo’s doen af en toe sterk denken aan Buddy Holly en The Beatles, de directheid van de songs komt hier en daar angstaanjagend dicht bij de beter Black Crowes-songs. Maar ook de vroege Tom Petty en John Mellencamp zijn nooit ver weg. En voor degenen die het wat dieper zoeken: er liggen ook wat songs op de plaat die de aansluiting vormen richting Wilco en Lowell George’s Little Feat. Wat is het onderscheidende van Hollis Brown? Misschien zijn ze de juiste band op het juiste moment. In veel verhalen lees ik dat singer/songwriters het al weer geruime tijd goed doen, dat wave (lees “indie”) fraaie nieuwe voorbeelden oplevert en misschien moeten we nu dan ook maar eens een plekje creëren voor een stel vertolkers van het oorspronkelijk genre der rock-’n-roll. En dan kom je met Hollis Brown volledig aan je trekken. Alles waar de Amerikaanse rock mee beroemd werd lijkt ook in de muziek van Hollis Brown te schuilen. Het klopt van begin tot eind op Ride on the Train. Het zou mij niets verbazen als Hollis Brown in no time groot is in eigen land. En dat het aan onze neus voorbij gaat omdat het zo Amerikaans is. Ik zou dat jammer vinden. En onterecht, want de groep verdient een groot publiek." (2metersessies)
Als wij nou met z'n allen dat grote publiek worden, dan komt het vast allemaal goed...



Reserveer in onze catalogus