Posts weergeven met het label almudena grandes. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label almudena grandes. Alle posts weergeven

woensdag 30 november 2011

Het ijzig hart

Als je in onze geheel vernieuwde website zoekt op Almudena Grandes Het ijzig hart, dan vind je daar een kernachtige recensie van een gebruiker: Prachtig maar ingewikkeld.

Het ijzig hart gaat over twee Spaanse families en begint in het midden van de jaren dertig van de vorige eeuw met de burgeroorlog die toen uitgevochten werd onder leiding van generaal Franco. Alleen al het feit hoe de periode onder Franco doorwerkt in het leven van generaties Spanjaarden vraagt om volledige aandacht. Grandes (en voor de niet-spaanse lezer onder ons) neemt ons mee door de jaren, maar verandert telkens van tijd en perspectief. Dan weer kijken we mee door de ogen van één van leden van de familie Carrion en dan weer door die van één van de leden van de familie Fernandez. Daartussen lezen we in de ik-vorm de hedendaagse situatie van de jongste telg van de familie Carion, Alvaro. Die hedendaagse situatie is de liefde die opbloeit tussen Alvaro Carrion, de zoon van de rijk Julio Carrion en Raquel Fernández, de kleindochter van de Spaanse bannelingen in Frankrijk.
In zeer beeldend proza wordt tegen deze achtergrond een duister geheim duidelijk wat de twee families met elkaar verbindt en waar Raquel alles vanaf weet, maar Alvaro helemaal niets.

Prachtig maar ingewikkeld. Daar is niets teveel mee gezegd. Het boek had me volledig in de ban. Een epos in de traditie van Allende (Het huis met de geesten) en Garcia Marquez (Honderd jaar eenzaamheid), hoewel minder makkelijk te lezen. Gelukkig hoort er wel een stamboom bij die ik veelvuldig geraadpleegd heb. Dit is vooral nodig, omdat de kinderen in deze roman vaak de naam meekrijgen van hun ouders en alleen de toevoeging van de achternaam van moederskant, zoals dit gebruikelijk is in Spanje, maakt dat je het overzicht houdt welke Ignacio of Mateo of Maria je voor je hebt. Het boek is prachtig, het boek is ingewikkeld, het boek is ook droevig. Boeken over de/een oorlog zijn altijd droevig. Zoveel dood, zoveel geweld, zoveel verdriet en zoveel overlevingskracht, dat dan ook weer wel. O ja, en ook heel bijzonder: heel veel krachtige, sterke vrouwen. Bijvoorbeeld Alvaro's oma Teresa die hij pas leert kennen na de dood van zijn vader, als hij diens werkkamer opruimt.

Als je dit boek gaat lezen, wat ik je zeer kan aanraden, neem er dan de tijd voor. Het wordt geen vluggertje. Dat lukt sowieso al niet met 850 pagina's, maar ook verhaal leent zich niet voor snel. Het is dus lekker lang genieten!

Reserveer Het ijzig hart in onze catalogus