Posts weergeven met het label Stuk. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Stuk. Alle posts weergeven

zaterdag 9 juni 2018

Zondagskind - Judith Visser


Er zijn vele boeken over mensen met autisme, over de kenmerken ervan en welke impact autisme op iemands leven heeft én dat van hun omgeving. Sinds 2017 is er het tv-programma Het is hier autistisch, waarin Filemon Wesselink mensen die autisme hebben interviewt en hen volgt in hun dagelijkse leven. En dan heb je nog tv-series met iemand met autisme in de hoofdrol, zoals The Good Doctor en The Bridge.
Maar een roman waarin mensen zonder autisme daadwerkelijk kunnen voelen hoe het is om overprikkeld te raken kende ik nog niet. Tot ik Zondagskind van Judith Visser las.

zaterdag 21 maart 2009

Stuk - Judith Visser

Om maar meteen met de deur in huis te vallen........
Stuk van Judith Visser is echt een afschuwelijk boek. En een absolute aanrader voor iedereen die met pesten te maken heeft. Pesterijen op school zijn actueel. Jonge meiden moeten mooi, slank, aardig en volmaakt zijn om erbij te horen. Alles wat Elizabeth niet is. Ze is een verlegen, eenzaam meisje met gescheiden ouders. Haar vader woont in Amerika, haar moeder stort zich volledig op haar werk. Er is niemand met wie Elizabeth van gedachten kan wisselen waardoor ze alle ruimte heeft om op te gaan in haar eigen wereld. Ze raakt geobsedeerd door Riley, een leuk meisje in haar klas, die verkering heeft met natuurlijk, de leukste jongen. Elizabeth koopt bijvoorbeeld een blonde pruik om er thuis net zo uit te zien als Riley. Elizabeth gaat steeds verder om haar obsessie te verwezenlijken.

Vanaf de eerste bladzijde zit je in het hoofd van Elizabeth, vierderklasser van een middelbare school in Rotterdam. Ze wordt gepest en geterroriseerd door een klein groepje klasgenoten. Vooral deze gedeeltes in het boek vond ik werkelijk schokkend om te lezen en angstaanjagend confronterend.
Telkens wanneer je als lezer denkt te weten waar Visser met haar verhaal naar toe wilt, blijkt dat je weer eens op het verkeerde been wordt gezet. Uiteindelijk neemt het verhaal een dramatische wending.
Als lezer blijf je met een groot gevoel van afkeer achter. En daarin zit volgens mij nou net de kracht van het boek.