Posts weergeven met het label Kikker gaat fietsen. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Kikker gaat fietsen. Alle posts weergeven

zaterdag 29 september 2012

Kikker gaat fietsen - Maarten van Buuren


Herken je dat? Steeds maar hoekjes vouwen aan een bladzijde omdat een zin of passage  je zo treft? De bovenkant van Kikker gaat fietsen door Maarten van Buuren heeft nu allemaal ezelsoren aan de bovenkant.

Van de achterflap
In een vroeg voorjaar valt Maarten van Buuren - veelgeprezen hoogleraar, vertaler en essayist - ten prooi aan een depressieve crisis. Bewegen, doen en denken vertragen en komen uiteindelijk tot stilstand. Alle levenslust verdwijnt in een grauwe mist en lost daarin op. Gelukkig weet hij dankzij een combinatie van pillen, praten en fietsen na verloop van tijd weer op te krabbelen. Het schrijven van dit boek hielp hem zijn wereld, zijn identiteit, zijn toekomst te heroveren.


Op de achterkant van zijn boek staat ook “Kan iemand een boek schrijven over zijn depressie en dat Kikker gaat fietsen noemen? Er is er één die dat kan. Maarten van Buuren neemt je als lezer helemaal mee in zijn verhaal, want hij schrijft prachtig en is in staat tot een weldadige zelfironie”.

Ik kan niet anders dan het beamen, wat een prachtige schrijfstijl heeft hij. 
Over zijn verwoede pogingen om te achterhalen hoe het kan dat hij getroffen werd door een depressie. Het niet kunnen en willen geloven dat hij depressief zou zijn. Overwerkt ok, er wordt immers veel van hem geëist als hoogleraar Franse taal- en letterkunde. Maar een strandvakantie zou toch voldoende moeten zijn om te herstellen? Over de acceptatie van de uiteindelijke diagnose die hem behoorlijk veel moeite kostte en hoe Van Buuren diepgaand op zoek gaat naar de oorzaken van zijn lijden.

Een mooi moment vond ik toen hij zich weer in staat voelde om te lezen. Maar hij beseft dat hij met iets gemakkelijks moet beginnen.

Wat zal ik eens van de plank halen? Misschien nog geen Proust, Mann of Musil, want die hebben de omvang en complexiteit van Mahler-symfonieën en daar heb ik de kracht nog niet voor. Nee, eerst een stukje literaire kamermuziek, la Rochefoucauld of La Bruyère. Ik loop naar de plank met de Pléiade-uitgaven, blader de deeltjes door, ruik er even genotzuchtig aan, laat de bladzijden van Bijbelpapier knisperen tussen mijn vingers, zet ze dan weer terug. Ten slotte blijf ik staan bij Ciroan”.

En toch is het boek niet een en al somberheid, er zit voldoende humor en luchtigheid in; het boek heeft niet voor niets een gele kaft. En het plaatje op de kaft beeldt uit hoe hij zich voelt: als een kikker in een glazen stolp.

Hij kan er ook prachtig over vertellen. 
Maarten van Buuren is donderdag 11 oktober te gast in Bibliotheek Hengelo op verzoek van Mediant in het kader van de campagne Heel je Hoofd van Fonds Psychische Gezondheid 

Reserveer Kikker gaat fietsen in onze catalogus