Posts weergeven met het label Ans Dalhuisen. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label Ans Dalhuisen. Alle posts weergeven

zaterdag 18 april 2020

Dina's erfenis

Een vierde boek in een trilogie; dat kan niet maar het is goed dat deze geschreven is. Het maakt iets af wat bij mij, door het lezen van het eerste deel van de (wat ik toen nog niet wist) trilogie altijd is blijven hangen; een onaf gevoel.

En nu niet gelijk afhaken omdat je denkt “daar begin ik niet aan, vier boeken”. Het is zo geschreven dat het vierde boek, alsook het eerste, tweede en derde boek, allemaal individueel zijn te lezen en je leest dan een prachtig boek. Geschreven in knisperend klare taal vol po√ęzie met op elke bladzijde levende mensen tot wie je je gaat verhouden.

zaterdag 21 maart 2020

De laatkomer

Er waren een paar redenen waarom ik dit boek opnieuw heb gelezen. De eerste was de film “De beentjes van Hildegard”. Toen ik hoorde waar de film over ging bleef maar in mijn hoofd zitten dat ik dat thema al eens ergens had gelezen. Na veel gepieker kwam ik opeens op De laatkomer van Dimitri Verhulst.

De tweede reden was dat het vorige week Boekenweek was, met als thema Dwarsliggers en Rebellen. Voor mij past Dimitri Verhulst uitstekend binnen deze groep.

maandag 24 februari 2020

Het boek van Memory

Vroeger had je de Derde Wereldreeks; romans uit verre landen geschreven door, bij ons, onbekende schrijvers. Velen zijn nu zeer bekend. De boeken namen je mee naar een onbekend land met vaak onbekende problemen; sommige van deze boeken waren ook een aanklacht tegen het regime van het opgevoerde land.

Tegenwoordig vinden schrijvers uit verre landen op een andere manier hun weg, maar ze blijven vaak toch in de marge steken in onze, door Angelsaksische literatuur gedomineerde, wereld. De schrijfster van Het boek van Memory, Petina Gappah, had een machtige kruiwagen namelijk J.M.Coetzee, begenadigd en beroemd schrijver uit Zuid-Afrika.