woensdag 14 november 2018

Jan van Aken: De Ommegang

Eén van mijn favorieten afgelopen zomer was De ommegang van Jan van Aken. Bij Boekhandel Broekhuis lag dit boek mij al een tijdje verleidelijk aan te staren. Mooie kaft, middeleeuwse sfeer, beetje Breugeliaans, en een vijf sterren recensie in de Volkskrant. Ik las het als e-book. Lekker makkelijk in de vakantie, want deze pil beslaat wel even 628 pagina's. Geeft verder niks, want ik heb mij geen seconde verveeld. Wat een boek!

maandag 12 november 2018

Kookboekenweek 2018

Van 10 t/m 18 november is het Kookboekenweek! En het Gouden Kookboek van 2018 is TLV, recepten en verhalen uit Tel Aviv van Jigal Krant omdat het volgens de jury "leert, verlekkert en verleidt". Klinkt goed en ik ga het zeker snel lezen en uitproberen!

De Kookboekenweek 2018 is een mooi moment om een aantal andere kookboeken uit onze bibliotheekcollectie uit te proberen! Naast mijn werk als leesconsulent voor de Bibliotheek op school ben ik namelijk ook enthousiast hobbykok. Kookboeken zijn aan mij dus wel besteed. Hieronder mijn favorieten...

zaterdag 10 november 2018

ZKV: Een Korte - Schroefje door Ricardo Liong-A-Kong

Je doet mij een groot plezier met korte teksten en verhaaltjes. De verhaaltjes vervelen nooit juist omdat ze zo kort en bondig zijn. Af en toe krijg ik Een korte in mijn mailbox door Ricardo Liong-A-Kong: beeldend kunstenaar uit Hengelo. Hij beschrijft met rake woorden kleine alledaagse gebeurtenissen. Leuk om te lezen én te publiceren, aldus collega Nicol Wekamp. En dat gaan we het komende jaar  maandelijks o.a. in deze bieblog doen. 

maandag 5 november 2018

The sense of an ending

Julian Barnes is de Britse auteur van de mooie, gevoelige zinnen. Van zijn beroemde boek Alsof het voorbij is verscheen in 2017 een misschien nog wel mooiere film. Nou ja, dat zeg ik omdat ik gewoon graag films kijk en gevoelig ben voor dit soort fine art films. Helemaal in de Britse stijl en met zo'n heerlijke cast. In The sense of an ending schitteren Charlotte Rampling als de stugge ex uit het verleden en Emily Mortimer als de zwoele moeder. En sukkelt Jim Broadbent zo natuurlijk horkerig door het verhaal, dat ik het gevoel krijg dat hij gewoon zichzelf is. Maar laten we beginnen met zijn openingscitaat.