woensdag 27 juni 2018

Het verloren meisje

Soms vind je een boek waar je maar niet van los komst. Het verloren meisje van Eve Chase is zo'n boek. De voortekenen waren goed; de ondertitel van 'Het verloren meisje' luidt: Applecote Manor ziet er op het eerste gezicht idyllisch uit, maar de geruchten over het huis worden steeds onheilspellender…, maar het blijft altijd afwachten of een boek aan je verwachtingen voldoet. Dat kwam dus helemaal goed en niet in de laatste plaats door de mooie, po√ętische schrijfstijl van Eve Chase.


Eind jaren vijftig worden de vier zusjes Wilde door hun onconventionele moeder naar hun tante en oom gestuurd. Vijf jaren zijn verstreken sinds de laatste keer dat de zussen op het landgoed verbleven. Aan de heerlijke zomers, die er aan vooraf gingen, kwam een eind toen op een dag hun nichtje Audrey spoorloos verdween. Oom en tante lijden nog steeds onder de verdwijning van hun dochter.

De band tussen de zussen Wilde wordt door de ik-persoon Margot omschreven als: 'Ik weet niet wie wij zullen zijn zonder elkaar om ons te onderscheiden. Haal een van ons er tussenuit en we zullen allemaal ons evenwicht verliezen, alsof er een poot onder de keukentafel uit wordt gezaagd'. Tijdens de ongewoon warme zomer van dat jaar is dat precies wat er gebeurt. Het zijn de twee knappe buurjongens die de hoofden van de meisjes op hol brengen. Rivaliteit, jaloezie en wantrouwen zijn het gevolg. Margot, die zich altijd het meest verwant voelde met Audrey, vereenzelvigd zich steeds meer met haar nichtje, daarin geholpen door haar tante die nog steeds wacht op haar verloren dochter. Ondertussen komen we steeds meer te weten over Audrey en haar relatie tot de twee buurjongens. Eve Chase beschrijft de verschillende karakters van de zussen op een uitermate boeiende manier.

Het boek kent echter een tweede verhaal. Dit is het verhaal in het hier en nu als Jessie met haar man, hun dochtertje en haar stiefdochter van het hectische Londen verhuist naar Applecote Manor. Stiefdochter Bella maakt een moeilijke tijd door sinds de dood van haar moeder en Jessie hoopt dat de rust in het afgelegen dorpje haar dichter bij haar stiefdochter brengt. Het verhaal van het 50 jaar geleden verdwenen meisje dringt al snel haar idyllische huis binnen en zorgt eerder voor verwijdering dan toenadering.

Deze twee verhalen worden in afwisselende hoofdstukken verteld en leiden samen tot de uiteindelijke ontknoping van het verhaal. En ja, dat is dan wel een feel good moment, maar dat gunde ik alle personages dan ook vanuit het diepst van m'n hart. Eve Chase heeft er namelijk in ruim 300 pagina's voor gezorgd dat ik van allemaal ben gaan houden.

Reserveer Het verloren meisje in onze catalogus

Geen opmerkingen: